W ISDN występują różne interfejsy o odmiennym przeznaczeniu. Kluczowe jest rozróżnienie, czy dany styk służy do cyfrowej transmisji ISDN, czy zapewnia analogowe wyjście dla klasycznego aparatu telefonicznego.
Telefon analogowy (klasyczny aparat POTS) wymaga interfejsu analogowego – w praktyce jest to port realizujący funkcję linii abonenckiej analogowej (często opisywany jako a/b w urządzeniach konwertujących). Taki port jest dostępny w urządzeniu, które pełni rolę zakończenia/adaptera i "wystawia" analogowe gniazdo dla telefonu.
Interfejsy oznaczane w kontekście ISDN jako S/T są przeznaczone dla urządzeń ISDN (cyfrowych) i magistrali wewnętrznej, natomiast U odnosi się do odcinka/toru po stronie sieci operatora. Z tych powodów podłączenie analogowego aparatu do S/T albo do U jest koncepcyjnie błędne: urządzenie analogowe nie potrafi zestawić warstwy sygnalizacyjnej i transmisyjnej ISDN.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "R", ponieważ na przedstawionym schemacie to właśnie ten styk odpowiada wyprowadzeniu umożliwiającemu dołączenie aparatu analogowego (tj. wyjściu analogowemu zapewnianemu przez urządzenie abonenckie/adapter). Pozostałe oznaczenia odnoszą się do interfejsów typowych dla samego ISDN, a nie do bezpośredniego przyłączenia telefonu analogowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie oznaczenia interfejsów ISDN (S/T, U) i osobne oznaczenie styku/portu na urządzeniu, to analogowy aparat należy łączyć z portem analogowym urządzenia, a nie z interfejsem cyfrowym ISDN.
