W obmiarze robót okładzinowych standardowo wyznacza się rzeczywistą powierzchnię przeznaczoną do oklejenia. Jeżeli na ścianie występuje otwór (np. okienny), a warunki zadania mówią, że ościeża nie są okładane, to do obmiaru przyjmuje się pole ściany bez pola otworu.
Krok 1. Pole całej ściany
Najpierw odczytaj z rysunku wymiary całkowite. Wymiary podane są w cm, więc należy je przeliczyć na metry.
• Szerokość ściany: 200 + 200 + 100 = 500 cm = 5,00 m
• Wysokość ściany: 50 + 100 + 100 = 250 cm = 2,50 m
Pole ściany: 5,00 × 2,50 = 12,5 m2.
Krok 2. Pole otworu okiennego
Z rysunku wynika, że otwór ma:
• szerokość 200 cm = 2,00 m
• wysokość 100 cm = 1,00 m
Pole otworu: 2,00 × 1,00 = 2,0 m2.
Krok 3. Pole do ułożenia okładziny
Powierzchnia okładziny = pole ściany − pole otworu
12,5 − 2,0 = 10,5 m2.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 12,5 m2 – to pole całej ściany; błąd polega na nieuwzględnieniu otworu okiennego.
- 7,5 m2 – typowo wynika z błędnego odczytu wymiarów lub odjęcia niewłaściwej wartości (np. mylenia odcinków w łańcuchu wymiarów).
- 2,5 m2 – to wartość zbliżona do pola otworu lub jego błędnej interpretacji; błąd polega na policzeniu tylko wycinka zamiast powierzchni do okładania.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostki ("wymiary w cm") i zapisz przeliczenia na metry przed mnożeniem. To ogranicza najczęstsze pomyłki rachunkowe.
