"Ustrój pomiarowy" to element miernika analogowego, który zamienia wielkość elektryczną (np. prąd) na wychylenie wskazówki. W praktyce technika elektronika rozpoznanie ustroju jest ważne, bo wiąże się z typowym zastosowaniem, czułością oraz zachowaniem przy pomiarach prądu stałego i przemiennego.
Odpowiedź "Magnetoelektryczny" dotyczy ustroju ruchomej cewki pracującej w polu magnesu trwałego. Prąd płynący przez cewkę wytwarza pole magnetyczne, które oddziałuje z polem magnesu i powoduje powstanie momentu skręcającego. Wychylenie równoważone jest przez sprężyny, a tłumienie (np. powietrzne lub prądami wirowymi) stabilizuje wskazania. Taki ustrój jest bardzo typowy dla klasycznych, dokładnych mierników wskazówkowych.
- "Elektromagnetyczny" (ruchome żelazo) działa na zasadzie przyciągania/odpychania elementów ferromagnetycznych przez pole cewki. Nazwa może kusić, bo "elektromagnes" brzmi naturalnie, ale to inna konstrukcja i inne oznaczenia na tarczy.
- "Elektrodynamiczny" wykorzystuje oddziaływanie pól dwóch cewek (jednej nieruchomej i jednej ruchomej). Taki ustrój spotyka się m.in. w watomierzach i nie odpowiada symbolowi typowemu dla ustroju magnetoelektrycznego.
- "Ferrodynamiczny" jest odmianą z elementami ferromagnetycznymi (wzmacniającymi pole), również rozpoznawaną innymi oznaczeniami niż ustrój magnetoelektryczny.
Na egzaminie warto zapamiętać, że typ ustroju często da się rozpoznać z tarczy: symbole nie mówią o "zakresie", tylko o konstrukcji i zasadzie działania. Gdy widzisz oznaczenie ustroju magnetoelektrycznego, interpretuj miernik jako oparty o cewkę w polu magnesu trwałego.