RBC (red blood cells) to parametr morfologii krwi opisujący liczbę erytrocytów, czyli krwinek czerwonych odpowiedzialnych m.in. za transport tlenu (dzięki hemoglobinie).
W zadaniu podano wynik RBC = 3,5 oraz zakres referencyjny 6,5–10. Kluczowa umiejętność egzaminacyjna polega na zestawieniu wyniku z normą: 3,5 jest wyraźnie poniżej dolnej granicy 6,5. Taki wynik oznacza, że erytrocytów jest za mało w porównaniu z wartościami uznanymi za prawidłowe dla danego badania.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "erytropenii" – jest to termin opisujący obniżoną liczbę erytrocytów (spadek RBC). W praktyce klinicznej obniżone RBC często współwystępuje z cechami niedokrwistości (anemii), ale na samym wydruku należy rozróżniać: RBC to liczba krwinek czerwonych, a rozpoznanie przyczyny wymaga dalszej interpretacji innych parametrów (np. HCT/PCV, HGB, wskaźniki czerwonokrwinkowe, retikulocyty) oraz danych klinicznych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "erytrocytozie" – oznacza zwiększoną liczbę erytrocytów (wynik powyżej górnej granicy normy), czyli sytuację odwrotną do przedstawionej w zadaniu.
- "trombocytozie" – dotyczy płytek krwi (trombocytów), zwykle opisywanych parametrem PLT, a nie RBC. Nawet jeśli PLT byłby podwyższony, nie wynika to z samego RBC.
- "limfopenii" – oznacza obniżoną liczbę limfocytów (część leukocytów), ocenianą w leukogramie (np. LYM). Nie jest to wskaźnik krwinek czerwonych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, czego dotyczy skrót parametru (RBC/PLT/WBC/LYM), następnie porównaj liczbę z zakresem referencyjnym (poniżej/powyżej), a dopiero na końcu dopasuj właściwy termin medyczny ("-penia" zwykle oznacza niedobór, "-cytoza" wzrost).
