KWALIFIKACJA INF9 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 30.
Na wyjściu dekodera DTMF otrzymano dwie wartości częstotliwości: 770 Hz i 1336 Hz. Wskazują one na wciśnięcie w klawiaturze wybierczej klawisza o numerze
Ilustracja przedstawia tabelę z częstotliwościami używanymi w dekoderach DTMF (Dual-Tone Multi-Frequency).
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
DTMF koduje klawisz jako parę tonów: jeden z grupy niskiej i jeden z grupy wysokiej.
Para 770 Hz (niska) i 1336 Hz (wysoka) odpowiada w standardowej macierzy DTMF polu dla cyfry "5". Pozostałe cyfry mają inną kombinację, np. inne tony wysokie (1209/1477 Hz) lub niskie (697/852/941 Hz).

Pełne wyjaśnienie:

Wybieranie tonowe DTMF (Dual-Tone Multi-Frequency) polega na tym, że wciśnięcie klawisza powoduje wygenerowanie dwóch jednoczesnych składowych sinusoidalnych: jednej z grupy częstotliwości "niskich" (wiersze) oraz jednej z grupy "wysokich" (kolumny). Dekoder DTMF rozpoznaje obie wartości i na tej podstawie wskazuje naciśnięty klawisz.

W standardowej tabeli DTMF częstotliwość 770 Hz należy do grupy niskiej i odpowiada drugiemu wierszowi (w układzie dla cyfr 1–9). Częstotliwość 1336 Hz należy do grupy wysokiej i odpowiada drugiej kolumnie. Punkt przecięcia wiersza 770 Hz i kolumny 1336 Hz daje cyfrę "5". Dlatego odpowiedź "5" jest poprawna.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "1" nie pasuje, bo cyfra 1 w DTMF wykorzystuje inną parę: najniższy wiersz (697 Hz) i najniższą kolumnę (1209 Hz), więc nie pojawia się ani 770 Hz, ani 1336 Hz.
  • "7" nie pasuje, bo "7" leży w wierszu 852 Hz (inna częstotliwość niska), choć może mieć jedną z kolumn wysokich; przy 770 Hz nie otrzymamy "7".
  • "8" nie pasuje, bo "8" to wiersz 852 Hz i kolumna 1336 Hz. Tu zgadza się częstotliwość wysoka 1336 Hz, ale nie zgadza się częstotliwość niska (powinna być 852 Hz, a jest 770 Hz).

W praktyce serwisowej warto pamiętać, że zawsze trzeba sprawdzić obie częstotliwości. Pomyłki najczęściej wynikają z pomieszania wiersza i kolumny lub z przypisania prawidłowej kolumny do niewłaściwego wiersza (jak w przypadku mylenia "5" i "8").

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
DTMF to wybieranie tonowe, w którym każdy klawisz telefonu jest kodowany parą częstotliwości: jedną "niską" i jedną "wysoką". Dekoder wykrywa tę parę i zamienia ją na cyfrę lub znak, co wykorzystuje się m.in. w centralach, IVR i urządzeniach abonenckich.
Grupa niska w DTMF to cztery częstotliwości przypisane do wierszy tabeli. W klasycznym układzie są to wartości od najniższej do najwyższej, które dekoder rozróżnia jako wybór "wiersza". Dokładny zestaw jest stały w standardzie i używany w praktyce telekomunikacyjnej.
Grupa wysoka w DTMF to częstotliwości przypisane do kolumn tabeli. W standardzie dla klawiatury telefonicznej podstawowe kolumny odpowiadają cyfrom 1–3, 4–6, 7–9 oraz dodatkowym znakom. Dekoder musi wykryć tę częstotliwość równolegle z częstotliwością niską.
Najpierw rozpoznaj, która z częstotliwości należy do grupy niskiej (wiersz), a która do wysokiej (kolumna). Następnie znajdź punkt przecięcia w tabeli DTMF. To przecięcie jednoznacznie wskazuje klawisz. Kluczowe jest użycie obu wartości, nie tylko jednej.
Dwa tony zwiększają jednoznaczność i odporność na zakłócenia: jedna częstotliwość wybiera wiersz, druga kolumnę. Dzięki temu nawet przy pewnych zniekształceniach sygnału dekoder ma większą szansę poprawnie rozpoznać klawisz niż przy pojedynczym tonie.
Nie. 1336 Hz jest częstotliwością "wysoką" wspólną dla kilku klawiszy w tej samej kolumnie (np. 2, 5, 8 oraz 0 w zależności od tabeli). O cyfrze decyduje dopiero para: 1336 Hz razem z właściwą częstotliwością niską.
Najczęstsze są: mylenie wiersza z kolumną, zapamiętanie tylko jednej częstotliwości, pomylenie wartości podobnych (np. sąsiednich w tabeli) oraz zgadywanie "na pamięć" bez sprawdzenia obu tonów. Pomaga systematyczne ćwiczenie tabeli DTMF.
Dekodowanie DTMF pojawia się m.in. w centralach i bramkach VoIP, systemach zapowiedzi/IVR, kontrolerach dostępu, a także w testach toru abonenckiego. Monter/serwisant może analizować, czy urządzenie poprawnie rozpoznaje wybierane cyfry i czy nie ma błędów transmisji.
W praktyce wykonuje się test generatorem lub telefonem, a po stronie odbiorczej obserwuje wskazania dekodera (lub logi urządzenia, np. bramki). Jeśli dekoder myli cyfry, przyczyną bywa tłumienie, zniekształcenia, kompresja kodekiem lub niewłaściwy tryb przesyłania DTMF.
Nie zawsze. Może być przesyłany "w paśmie" jako dźwięk (in-band) albo poza pasmem jako informacja sterująca (out-of-band), zależnie od konfiguracji urządzeń i protokołów. To istotne przy diagnostyce, bo niektóre kodeki/ustawienia pogarszają rozpoznawanie tonów.
info

Statystycznie 53% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że dTMF koduje klawisz jako parę tonów: jeden z grupy niskiej i jeden z grupy wysokiej.Para 770 Hz (niska) i 1336 Hz (wysoka) odpowiada w standardowej macierzy DTMF polu dla cyfry "5".

Źródła:

  • ITU-T Recommendation Q.23: "Technical features of push-button telephone sets", section on DTMF signaling (Dual Tone Multi-Frequency), International Telecommunication Union
  • Wikipedia: "Dual-tone multi-frequency signaling" (tabela częstotliwości DTMF) https://en.wikipedia.org/wiki/Dual-tone_multi-frequency_signaling - accessed 2026-03-02

Materiały:

  • Tablica częstotliwości DTMF (do nauki na pamięć i ćwiczeń)
  • Instrukcje serwisowe/bramki VoIP dotyczące metod przesyłania DTMF (in-band/out-of-band)
  • Podstawy telekomunikacji/telefonii: rozdział o sygnalizacji abonenckiej i wybieraniu tonowym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego