KWALIFIKACJA SPL1 + SPL4 - CZERWIEC 2008

PYTANIE NR 17.
Na wytworzenie planowanych 5 000 szt. skrzyń potrzebne jest 2 500 m2 płyty. W magazynie stwierdzono jej zapas 1 000 m2, a w toku produkcji znajduje się dalsze 800 m2. W celu wytworzenia planowanej ilości skrzyń należy zamówić
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby ustalić wielkość zamówienia, wykonuje się bilans:
zapotrzebowanie 2 500 m² minus zapas 1 000 m² minus 800 m² będące w toku produkcji. Otrzymujemy 2 500 − 1 000 − 800 = 700 m², czyli tyle płyty brakuje do realizacji planu 5 000 skrzyń.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie sprawdza umiejętność prostego bilansowania zapotrzebowania materiałowego. Najpierw odczytujemy dane:

  • zapotrzebowanie na realizację planu: 2 500 m² płyty,
  • zapas w magazynie: 1 000 m²,
  • materiał "w toku produkcji": 800 m² (czyli ilość, która ma być dostępna, gdy trafi do dyspozycji).

Wielkość zamówienia wyznaczamy jako brakującą ilość surowca:

Zamówienie = zapotrzebowanie − (zapas + ilość w toku)

Podstawiamy:

2 500 m² − (1 000 m² + 800 m²) = 2 500 m² − 1 800 m² = 700 m².

Dlatego poprawna jest odpowiedź "700 m²": dokładnie tyle brakuje, aby łącznie (to co jest + to co będzie z toku + to co zamówimy) uzyskać wymagane 2 500 m².

Pozostałe propozycje są typowymi skutkami błędów rachunkowych lub błędnej interpretacji danych:

  • "1200 m²" pasuje do sytuacji, gdy ktoś odejmie tylko zapas 1 000 m² i pominie 800 m² w toku (2 500 − 1 000 = 1 500) albo wykona niekonsekwentne odejmowanie.
  • "1500 m²" wynika bezpośrednio z pominięcia pozycji "w toku produkcji" (2 500 − 1 000 = 1 500).
  • "500 m²" może pojawić się przy przypadkowym zaokrąglaniu lub błędzie w dodawaniu dostępności (np. potraktowaniu 800 m² jako 1 000 m²) i potem odjęciu.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj wzór bilansowy i dopiero potem podstawiaj liczby, pilnując jednostek (tu wszędzie jest m²). To minimalizuje ryzyko pominięcia któregoś składnika dostępności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuj bilans: zamówienie = zapotrzebowanie − dostępność. Dostępność to zwykle zapas magazynowy + przewidywane przyjęcia (np. materiał w toku lub w drodze). Na końcu sprawdź, czy wynik ma sens (nie może być ujemny).
Najczęściej oznacza ilość materiału, która jest już rozpoczęta w procesie (WIP) i w przewidywanym czasie zasili dostępność. W zadaniach obliczeniowych traktuje się ją jak przyszłe przyjęcie, czyli element, który zmniejsza potrzebę zamówienia.
Bo zapas to już posiadany zasób, który może pokryć część potrzeb produkcji. Jeśli potrzeba 2 500 m², a masz 1 000 m², to realny brak jest mniejszy. Bilans pomaga policzyć brak, a nie całkowitą potrzebę.
Najczęściej: pomijanie jednej z pozycji dostępności (np. "w toku"), dodawanie zamiast odejmowania oraz nieuwaga na jednostki. Warto wypisać dane w trzech liniach: potrzeba, zapas, przyjęcia i dopiero wtedy liczyć.
W typowych zadaniach egzaminacyjnych tak, o ile treść sugeruje, że materiał w toku będzie dostępny do realizacji planu. W praktyce zależy to od terminu i jakości (czy WIP na pewno zostanie ukończony), ale w prostych obliczeniach przyjmuje się to jako część dostępności.
Zrób kontrolę: zapas + w toku + zamówienie powinno dać dokładnie zapotrzebowanie. Jeśli potrzeba 2 500 m², a masz 1 000 m² i 800 m², to po zamówieniu 700 m² suma wynosi 2 500 m², czyli bilans się zgadza.
Kluczowe jest, że zapotrzebowanie materiału może być podane już w m² dla całego planu (jak w tym typie zadań). Gdyby było podane na 1 sztukę, wtedy najpierw liczysz zużycie na całą liczbę sztuk, a dopiero potem robisz bilans stanów w m².
Gdy dostępność (zapas + pewne przyjęcia) jest równa lub większa od zapotrzebowania. Wtedy nie trzeba zamawiać nic dodatkowo. Na egzaminie warto zapisać to jasno: jeśli bilans daje wartość ujemną, przyjmujesz zamówienie 0.
Przede wszystkim: zapotrzebowanie materiałowe, dostępność zapasu, przyjęcia planowane (np. WIP) oraz wyznaczanie braków. To są podstawy planowania zaopatrzenia w magazynie surowców i współpracy magazynu z produkcją.
Stosuj stały schemat: (1) wypisz zapotrzebowanie, (2) wypisz dostępność: zapas + w toku, (3) policz różnicę, (4) zrób kontrolę sumą. Ten algorytm ogranicza pomyłki i przyspiesza pracę przy zadaniach rachunkowych.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 81% zdających egzamin. średnio łatwe

Specjaliści zwracają uwagę: "Aby ustalić wielkość zamówienia, wykonuje się bilans:zapotrzebowanie 2 500 m² minus zapas 1 000 m² minus 800 m² będące w toku produkcji."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z gospodarki magazynowej: bilans zapasów i zapotrzebowania
  • Ćwiczenia rachunkowe z planowania zaopatrzenia (zadania na zapotrzebowanie brutto/netto)
  • Notatki własne: schemat "Zamówienie = potrzeba − (zapas + w toku)"

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego