KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2020 (test 2)

PYTANIE NR 2.
Na zamieszczonym fragmencie mapy klasyfikacyjnej liniami ciągłymi w kolorze czerwonym oznaczono
Ilustracja przedstawia fragment mapy klasyfikacyjnej, która jest używana w kontekście kwalifikacji zawodowych związanych z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na mapach klasyfikacyjnych granice konturów klasyfikacyjnych oraz ich zmiany (stary/nowy przebieg) są rozróżniane kolorem i typem linii. Linia ciągła w kolorze czerwonym w takim fragmencie mapy wskazuje na wyróżniony, aktualizowany przebieg granic konturu klasyfikacyjnego LsIV, a nie na granice działki ani projektowany podział.

Pełne wyjaśnienie:

Mapa klasyfikacyjna służy do przedstawiania konturów klasyfikacyjnych, czyli obszarów o jednakowej klasyfikacji użytku i klasy (np. las, grunty orne, łąki) w ramach jednostek ewidencyjnych. W praktyce geodezyjnej na takich mapach spotyka się równocześnie elementy związane z ewidencją (np. działki) oraz elementy stricte klasyfikacyjne (kontury), dlatego kluczowe jest czytanie symboliki graficznej: koloru, rodzaju linii i kontekstu obiektu.

Odpowiedź "nowy przebieg granic konturu klasyfikacyjnego LsIV" jest właściwa, ponieważ pytanie dotyczy linii ciągłych w kolorze czerwonym, które w takim zadaniu identyfikują przebieg granic konturu klasyfikacyjnego oznaczonego jako LsIV (użytek leśny o określonej klasie). Rozróżnienie "nowy" vs "stary" jest istotne w materiałach pokazujących zmianę przebiegu granic konturu po ustaleniach/aktualizacji.

Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z typowych powodów interpretacyjnych:

  • "projektowany podział działki nr 45" – podziały działek przedstawia się na mapach z inną symboliką niż granice konturów klasyfikacyjnych; dodatkowo pytanie wskazuje, że chodzi o fragment mapy klasyfikacyjnej, a nie projekt podziału.
  • "stary przebieg granic konturu klasyfikacyjnego LsIV" – w zadaniach egzaminacyjnych "stary" i "nowy" przebieg zwykle różnią się typem linii lub innym wyróżnieniem; tu wskazano konkretnie linię ciągłą w czerwieni, przypisaną do przebiegu aktualnego/nowego.
  • "przebieg granic działki nr 643" – granice działek ewidencyjnych stanowią odrębną warstwę mapową i co do zasady nie są utożsamiane z granicami konturu klasyfikacyjnego; numeracja działek odnosi się do ewidencji, a nie do konturu.

Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, zidentyfikuj, czy pytanie dotyczy działki (ewidencja), czy konturu (klasyfikacja). Następnie zwróć uwagę na kolor i rodzaj linii (ciągła/przerywana), bo to najczęstsze kryteria rozróżniania "starego" i "nowego" przebiegu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Mapa klasyfikacyjna przedstawia kontury klasyfikacyjne, czyli obszary użytków i klas bonitacyjnych (np. las, łąka) na tle danych ewidencyjnych. Służy do dokumentowania wyników klasyfikacji gruntów i do analiz w katastrze oraz gospodarce nieruchomościami.
Kontur klasyfikacyjny to granica obszaru o jednolitej klasyfikacji użytku i klasy. W jego obrębie parametry klasyfikacyjne są takie same, a granice konturu pokazują, gdzie te parametry się zmieniają (np. przejście z jednego użytku lub klasy na inne).
Granice działki odnoszą się do ewidencji gruntów (podział własnościowy), a granice konturu do klasyfikacji użytków i klas. W praktyce odróżnia się je po symbolice (kolor/typ linii) oraz po opisach: działka ma numer ewidencyjny, a kontur ma oznaczenie użytku i klasy.
"Stary" i "nowy" przebieg pokazuje zmianę po aktualizacji danych (np. po ustaleniach w terenie lub analizie materiałów). Na mapie można wtedy porównać przebieg wcześniejszy z przebiegiem przyjętym po zmianie, aby jednoznacznie udokumentować aktualizację.
W legendzie należy sprawdzić znaczenie kolorów i rodzajów linii (ciągła, przerywana, punktowa), sposób opisu konturów (oznaczenie użytku i klasy) oraz wyróżnienia zmian. To pozwala uniknąć mylenia warstw: działek, konturów i elementów projektowanych.
Nie zawsze. Kolory mogą oznaczać różne warstwy lub wyróżnienia (np. zmiany, podkreślenie granic konturu), zależnie od rodzaju mapy i przyjętej legendy. Na egzaminie kluczowe jest trzymanie się opisu w zadaniu i typowej symboliki dla map klasyfikacyjnych.
Najczęstsze błędy to: utożsamianie każdej linii z granicą działki, ignorowanie typu linii (ciągła/przerywana), wybór odpowiedzi po samym kolorze oraz pomijanie oznaczeń użytku i klasy w opisie konturu. Pomaga systematyczne czytanie legendy i opisów.
"Ls" jest używane jako oznaczenie użytku leśnego (las). W zadaniach egzaminacyjnych ważne jest, że taki zapis odnosi się do konturu klasyfikacyjnego, a nie do działki ewidencyjnej. Dodatkowe symbole/cyfry odnoszą się do klasy lub wariantu oznaczenia.
Geodeta korzysta z niej m.in. przy opracowaniach do katastru, analizie danych o użytkach i klasach, przygotowaniu dokumentacji zmian oraz przy weryfikacji spójności danych ewidencyjnych z wynikami klasyfikacji. To praktyczne narzędzie pracy kameralnej i terenowej.
Ćwicz na różnych fragmentach map: najpierw identyfikuj warstwę (działki vs kontury), potem typ linii i kolor, a na końcu opisy obiektów. Ucz się przez porównywanie podobnych przykładów i świadome wychwytywanie różnic w symbolice, bo to najczęściej decyduje o wyniku.
info

Statystycznie 27% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "Na mapach klasyfikacyjnych granice konturów klasyfikacyjnych oraz ich zmiany (stary/nowy przebieg) są rozróżniane kolorem i typem linii."

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (legendy map klasyfikacyjnych i instrukcje techniczne stosowane w praktyce geodezyjnej)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zakresu gleboznawczej klasyfikacji gruntów (mapy i przykłady oznaczeń)
  • Zestawy ćwiczeń z interpretacji map ewidencyjnych i klasyfikacyjnych
  • Przykładowe arkusze egzaminacyjne dla kwalifikacji BUD.19 z zadaniami na czytanie map

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego