W typowym układzie przydomowej oczyszczalni ścieków elementem rozpoczynającym ciąg technologiczny jest osadnik gnilny (zbiornik wstępny). To do niego trafiają ścieki surowe z budynku. W osadniku zachodzi przede wszystkim mechaniczne oddzielenie części stałych (sedymentacja i flotacja) oraz wstępne procesy beztlenowe, które zmniejszają uciążliwość i stabilizują część osadów.
Dlatego oznaczenie "1" na schemacie bardzo często dotyczy właśnie osadnika: jest to element o kluczowej roli w ochronie dalszych części instalacji przed zamuleniem i przeciążeniem hydraulicznym/zawiesinami. Za osadnikiem umieszcza się elementy, które rozdzielają i kierują ścieki wstępnie podczyszczone do kolejnego stopnia (np. do układu rozsączającego).
Pozostałe odpowiedzi są typowymi elementami, ale o innej funkcji i zwykle innym miejscu w kolejności przepływu:
- Drenaż rozsączający to układ perforowanych przewodów/ciągów infiltracyjnych w gruncie. Służy do rozsączenia i doczyszczania ścieków w warstwie filtracyjnej gruntu, więc jest elementem końcowym lub jednym z ostatnich.
- Studzienka rozdzielcza odpowiada za podział strumienia ścieków na kilka nitek (np. kilka ciągów drenażu). Nie pełni roli sedymentacyjnej jak osadnik, tylko hydrauliczno-dystrybucyjną.
- Studzienka zamykająca (w praktyce spotykana jako element kontroli/odcięcia lub rewizji w danym fragmencie instalacji) również nie jest zbiornikiem wstępnego oczyszczania; jej rola jest pomocnicza, eksploatacyjna.
W zadaniach egzaminacyjnych najpewniejszą strategią jest kojarzenie elementów z ich funkcją oraz z kolejnością technologii: najpierw zawsze trzeba zabezpieczyć układ przez wstępne oddzielenie części stałych (osadnik), dopiero potem rozdzielać i rozsączać ścieki.
