KWALIFIKACJA MEC5 - STYCZEŃ 2025

PYTANIE NR 1.
Na zdjęciu przedstawiono wiertarkę
Ilustracja przedstawia wiertarkę słupową, co jest zgodne z podaną odpowiedzią do pytania egzaminacyjnego.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiertarka słupowa jest rozpoznawana po wyraźnej kolumnie (słupie) łączącej podstawę ze strefą roboczą oraz po regulowanym stole na kolumnie. Wiertarka stołowa jest mniejsza i montowana na stole warsztatowym, a promieniowa ma charakterystyczne ramię (wysięgnik) umożliwiające duży zasięg wiercenia.

Pełne wyjaśnienie:

Rozpoznanie typu wiertarki na fotografii opiera się na cechach konstrukcyjnych, a nie na samym fakcie, że maszyna "ma stół". Odpowiedź "słupową" wskazuje na wiertarkę, której kluczowym elementem nośnym jest pionowa kolumna (słup). Do tej kolumny mocowany jest regulowany stół roboczy, a całość zwykle stoi na masywnej podstawie (płycie/podstawie żeliwnej). Taki układ jest typowy dla wiertarek używanych w warsztatach mechanicznych do prac ogólnych, gdy potrzebna jest większa sztywność niż w wersjach najmniejszych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:

  • "stołową" wybiera się, gdy konstrukcja jest kompaktowa i przewidziana do montażu na stole warsztatowym (ma mniejszą podstawę i zwykle mniejsze gabaryty). Sam obecny stół roboczy nie przesądza o tym typie.
  • "stojakową" bywa używana potocznie jako określenie "wiertarki na stojaku", ale w zadaniach egzaminacyjnych najczęściej rozróżnia się typy: stołowa, słupowa, promieniowa. Wybór tej opcji często wynika z mylenia nazw, a nie z identyfikacji budowy.
  • "promieniową" rozpoznaje się po charakterystycznym ramieniu promieniowym (wysięgniku) z głowicą, które pozwala odsunąć wrzeciono od kolumny i obrabiać duże detale bez ich przestawiania. Jeżeli na zdjęciu nie widać ramienia i mechanizmu przesuwu po wysięgniku, nie jest to wiertarka promieniowa.

W praktyce (w zawodzie technika mechanika) prawidłowe nazwanie typu wiertarki pomaga dobrać maszynę do operacji: dla większej sztywności i wygodnej regulacji wysokości stołu typ "słupowy" jest częsty; dla bardzo dużych elementów typ "promieniowy" daje największy zasięg, ale jest inną konstrukcją.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wiertarka słupowa ma wyraźną kolumnę (słup) łączącą podstawę z zespołem wrzeciona oraz stół regulowany na tej kolumnie. Zwykle stoi na masywnej podstawie, a stół da się przestawiać na wysokość i obracać wokół kolumny.
Wiertarka promieniowa ma ramię (wysięgnik), po którym przemieszcza się głowica z wrzecionem, co daje duży zasięg wiercenia. W słupowej wrzeciono jest zasadniczo nad stołem przy kolumnie, bez długiego ramienia promieniowego.
Wiertarka stołowa jest mniejsza i zaprojektowana do montażu na stole warsztatowym. Słupowa jest większa, stoi na własnej podstawie i ma sztywniejszą konstrukcję z kolumną oraz regulowanym stołem, co zwykle pozwala na obróbkę większych detali.
Nie. Wiele wiertarek (np. słupowe i promieniowe) ma stół roboczy. O typie decydują cechy konstrukcyjne: wielkość i sposób posadowienia, obecność kolumny i mechanizmów regulacji, a w promieniowych przede wszystkim charakterystyczne ramię.
Najważniejsze to: podstawa, kolumna/słup, stół roboczy (regulacja wysokości i położenia), głowica z napędem oraz wrzeciono. Dodatkowo w promieniowych kluczowe jest ramię i możliwość dużego wysięgu.
Gdy potrzebna jest większa sztywność i stabilność niż w małych wiertarkach stołowych, a jednocześnie nie jest wymagany duży wysięg jak w promieniowych. To typowy wybór do wiercenia, pogłębiania i rozwiercania średnich detali w pracach warsztatowych.
Częsty błąd to wybór na podstawie pojedynczego skojarzenia (np. "ma stół, więc stołowa") zamiast analizy całej konstrukcji. Drugi błąd to mylenie nazw (np. "stojakowa" i "słupowa"), zwłaszcza gdy uczeń kieruje się brzmieniem, a nie budową.
To zwykle niewielka wiertarka przeznaczona do mocowania na stole warsztatowym. Ma kompaktową podstawę i ograniczony zakres gabarytów detalu. Sprawdza się do lżejszych prac, ale wymaga stabilnego zamocowania do stołu oraz prawidłowego mocowania obrabianego elementu.
Egzamin sprawdza umiejętność rozpoznania maszyn i ich możliwości. Poprawne nazwanie typu obrabiarki pomaga potem dobrać parametry pracy, osprzęt i sposób mocowania. To kompetencja praktyczna, potrzebna także przy czytaniu dokumentacji stanowiskowej w zakładzie.
Ucz się przez porównywanie zdjęć i schematów: wiertarki (stołowa, słupowa, promieniowa), tokarki i frezarki. Zrób listę cech rozpoznawczych (kolumna, ramię, sposób posadowienia). Dobrze działa też ćwiczenie: nazwij elementy maszyny na fotografii i dopiero potem typ.
info

Statystycznie 69% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Według specjalistów z branży: "Wiertarka słupowa jest rozpoznawana po wyraźnej kolumnie (słupie) łączącej podstawę ze strefą roboczą oraz po regulowanym stole na kolumnie."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do przedmiotów: obróbka skrawaniem / obrabiarki skrawające (dział: wiertarki)
  • Instrukcje stanowiskowe i DTR wiertarek używanych w pracowni szkolnej (opis budowy i przeznaczenia)
  • Atlasy/kompendia maszyn i urządzeń warsztatowych z fotografiami typów wiertarek

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego