Naczynia miarowe mogą być kalibrowane w dwóch podstawowych "logikach":
- "Na zawartość" (IN) – naczynie ma zawierać zadaną objętość, gdy ciecz zostanie dolana do kreski. W takim przypadku objętość odnosi się do tego, co pozostaje w naczyniu.
- "Na wylew" (EX) – naczynie ma oddać (dozować) zadaną objętość po opróżnieniu zgodnie z zasadami użytkowania. Uwzględnia się fakt, że pewna ilość cieczy pozostaje na ściankach.
Kolby miarowe służą typowo do przygotowania roztworów o ściśle określonej objętości końcowej (np. roztworu mianowanego): odważa się substancję, rozpuszcza, a następnie dopełnia do kreski. To odpowiada kalibracji "na wlew" (IN), dlatego jest to prawidłowa odpowiedź.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Kolby destylacyjne – są elementem aparatury do destylacji, nie stanowią szkła miarowego do precyzyjnego wyznaczania objętości nominalnej według kreski.
- Biurety – są narzędziem do dozowania cieczy (np. w miareczkowaniu), więc z założenia pracują jako naczynia "na wylew" (EX), a nie "na zawartość".
- Pipety jednomiarowe – służą do pobrania i przeniesienia porcji cieczy o określonej objętości do innego naczynia; praktycznie testują umiejętność dozowania, więc odpowiadają kalibracji "na wylew" (EX).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu chodzi o sporządzenie roztworu do określonej objętości – myśl o kolbie miarowej i kalibracji "na zawartość". Jeśli chodzi o dozowanie porcji – myśl o pipetach/biuretach i kalibracji "na wylew".
