W systemach bezpieczeństwa pracy w górnictwie podziemnym nadajnik lokalizacyjny jest elementem, który ma pracować długo i niezawodnie, dlatego umieszcza się go w miejscu chronionym mechanicznie, a jednocześnie standardowym dla całej załogi. Z tego powodu spotykanym rozwiązaniem jest integracja nadajnika z lampą nahełmną i umieszczenie go w pokrywie lampy nahełmnej górnika.
Takie umiejscowienie ma sens praktyczny: lampa jest wyposażeniem obowiązkowym, stale noszonym, a elementy w pokrywie są mniej narażone na bezpośrednie uderzenia i zabrudzenia niż wystające części. Dodatkowo ułatwia to kontrolę i serwisowanie modułu w ramach obsługi lampy.
- "głowicy lampy nahełmnej" – głowica kojarzy się z częścią odpowiedzialną za świecenie i optykę; umieszczanie tam dodatkowego nadajnika nie jest intuicyjnym standardem i może zwiększać narażenie na uszkodzenia.
- "aparacie tlenowym ucieczkowym" – aparat ucieczkowy służy do przetrwania w atmosferze niezdatnej do oddychania podczas ewakuacji. Łączenie go z nadajnikiem lokalizacyjnym to częsty błąd skojarzeniowy: oba tematy dotyczą zagrożeń, ale spełniają zupełnie inne funkcje.
- "spodniach roboczych" – odzież robocza jest prana i wymieniana, a jej elementy są narażone na rozdarcia, wilgoć i zabrudzenia; nie jest to stabilne miejsce instalacji urządzeń elektronicznych wymagających ciągłej pracy przez wiele godzin.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać zasadę: jeśli pytanie dotyczy długiej pracy nadajnika i jego stałego przypisania do osoby, najbardziej prawdopodobne jest rozwiązanie zintegrowane z podstawowym, codziennie używanym wyposażeniem ochronnym, takim jak lampa nahełmna.
