W gaźniku korpus pełni rolę precyzyjnej obudowy z kanałami (przepływ powietrza i paliwa), gniazdami dysz, króćcami oraz powierzchniami pod elementy regulacyjne. Dlatego w praktyce konstrukcyjnej dąży się do materiału, który:
- dobrze nadaje się do odlewania skomplikowanych kształtów,
- umożliwia dokładną obróbkę skrawaniem (kanały, przeloty, gniazda),
- zapewnia niewielką masę elementu,
- ma wystarczającą odporność korozyjną w typowych warunkach pracy.
Z tego powodu za najczęściej spotykane rozwiązanie uznaje się wykonanie korpusu ze stopu metali lekkich określanego jako "znal".
Odpowiedzi rozpraszające mogą brzmieć wiarygodnie, bo są popularne w budowie maszyn, jednak w kontekście gaźnika mają typowe wady:
- "żeliwo" – choć dobrze się odlewa, jest ciężkie, a korpus gaźnika zwykle nie wymaga tak dużej masy ani typowej "żeliwnej" wytrzymałości korpusów maszynowych.
- "staliwo" – materiał konstrukcyjny do odlewów obciążonych, ale wykonywanie z niego korpusu gaźnika byłoby z reguły niekorzystne masowo i technologicznie (bardziej pracochłonna obróbka).
- "stal" – najczęściej kojarzy się z elementami łączącymi i wałkami, ale korpus z kanałami wykonany ze stali byłby zwykle mniej opłacalny technologicznie (kształtowanie/obróbka) i cięższy niż rozwiązania ze stopów lekkich.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "korpus" elementu o złożonych kanałach i małej masie, często chodzi o odlew ze stopu metali lekkich, a nie o stalowe/żeliwne korpusy typowe dla pomp czy przekładni.
