Pytanie dotyczy porównania wymagań glebowych w grupie roślin motylkowatych drobnonasiennych. W praktyce oznacza to ocenę, które gatunki potrafią rosnąć i dawać zadowalający efekt (zadarnienie/masa zielona/kwitnienie) na glebach słabszych, uboższych lub mniej korzystnych pod względem odczynu i zasobności.
Odpowiedź "komonica i seradela" jest właściwa, ponieważ oba te gatunki są w nauczaniu rolniczym często wskazywane jako relatywnie mało wymagające pod względem stanowiska w porównaniu z innymi popularnymi motylkowatymi drobnonasiennymi. Dzięki temu mogą być rozważane tam, gdzie warunki glebowe utrudniają prowadzenie bardziej wymagających upraw.
Pozostałe pary odpowiedzi są mniej trafne, bo zawierają gatunki o zwykle wyższych wymaganiach:
- "seradela i lucerna" – lucerna jest rośliną bardzo wartościową paszowo i pożytkowo, ale w typowych opisach agrotechnicznych zalicza się ją do bardziej wymagających (potrzebuje odpowiednio przygotowanego stanowiska, sprzyjających warunków glebowych i prawidłowego pH).
- "seradela i koniczyna czerwona" – koniczyna czerwona jest częstą rośliną pastewną i miododajną, lecz na słabych stanowiskach zwykle wypada gorzej niż gatunki uznawane za bardziej tolerancyjne.
- "komonica i koniczyna czerwona" – komonica jest dobrym kandydatem na słabsze gleby, ale koniczyna czerwona podnosi wymagania całej pary, więc nie jest to zestaw "o najmniejszych wymaganiach".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie pyta o "najmniejsze wymagania", warto w głowie ustawić skalę: gatunki typowo wymagające (np. potrzebujące lepszej zasobności i pH) kontra gatunki tolerancyjne. Następnie wybiera się parę, w której oba gatunki są z grupy tolerancyjnej – pojedynczy "wymagający" gatunek eliminuje odpowiedź.
