W sieci Wi‑Fi kluczowe jest to, aby dane przesyłane drogą radiową były szyfrowane i aby dostęp do sieci wymagał poprawnego uwierzytelnienia. Dlatego odpowiedź "stosowanie szyfrowania WPA-PSK." wskazuje na właściwy kierunek: włączenie mechanizmu ochrony opartego na kluczu współdzielonym (PSK), który zabezpiecza ruch przed podsłuchem i utrudnia dołączenie do sieci osobom nieuprawnionym.
Odpowiedź "zmiana identyfikatora SSID." jest niewystarczająca, ponieważ SSID to głównie nazwa/identyfikator sieci. Zmiana SSID nie wprowadza kryptograficznej ochrony transmisji; sieć nadal może być wykrywana, a ruch nadal może być przechwytywany, jeśli nie ma szyfrowania.
Odpowiedź "stosowanie szyfrowania WEP." jest błędna z perspektywy bezpieczeństwa: WEP jest powszechnie uznawany za mechanizm przestarzały i podatny na złamanie. W praktyce stosowanie WEP może dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa, bo atakujący jest w stanie odzyskać klucz w relatywnie krótkim czasie przy odpowiednim ruchu.
Odpowiedź "zmiana adresu MAC rutera." (lub poleganie na adresach MAC) także nie jest skuteczną metodą. Adresy MAC są przesyłane w warstwie łącza i mogą być łatwo podszywane (spoofing). Taka zmiana nie chroni poufności transmisji ani nie zapewnia silnego uwierzytelnienia.
W praktyce bezpieczeństwo Wi‑Fi zależy nie tylko od włączenia szyfrowania, ale też od jakości hasła/klucza PSK, aktualizacji oprogramowania routera, wyłączenia niepotrzebnych funkcji oraz właściwej konfiguracji. Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: kryptografia (szyfrowanie + uwierzytelnianie) jest fundamentem, a zabiegi typu SSID/MAC to co najwyżej dodatki organizacyjne.
