KWALIFIKACJA BPO2 - CZERWIEC 2016

W ochronie osobistej szczególnie niebezpieczne są tzw. momenty przejściowe (zmiana środka transportu, wejście/wyjście z obiektu), ponieważ wtedy rośnie podatność osoby ochranianej na atak.

Odpowiedź "wsiadania i wysiadania z limuzyny" jest trafna, bo w tej chwili nakłada się kilka czynników ryzyka:

• Ograniczona osłona – ciało jest częściowo odsłonięte, a ochroniarz musi jednocześnie osłaniać VIP i kontrolować sektor.
• Wymuszony tor ruchu – drzwi pojazdu, próg i kierunek wejścia/wyjścia sprawiają, że ruch jest przewidywalny i trudniej nagle zmienić kierunek.
• Rozproszenie uwagi – osoba ochraniana i zespół koncentrują się na czynności (drzwi, zajęcie miejsca, pasy), co może opóźnić reakcję.
• Bliskość potencjalnych napastników – podjazdy, parkingi i strefy przy drzwiach często są półpubliczne, a podejście do VIP bywa łatwiejsze.

Pozostałe sytuacje mogą być ryzykowne, ale zazwyczaj dają więcej możliwości utrzymania ciągłej osłony i przewagi informacyjnej:

• "przemieszczania się po chodniku" – jest to odcinek ekspozycji, lecz zespół ochrony może utrzymywać stały szyk, dystans i obserwację sektorów; trasę można też dobierać pod kątem widoczności i przeszkód.
• "przejścia po schodach" – schody ograniczają manewr, ale często da się je wcześniej skontrolować oraz ustawić ochronę z przodu i z tyłu; ruch jest ciągły, bez wymuszonego zatrzymania przy "progu".
• "przejazdu windą" – przestrzeń jest zamknięta, co bywa niekorzystne, ale jednocześnie dostęp do kabiny i piętra można kontrolować procedurami (np. wybór windy, czas, obserwacja lobby, ograniczenie osób postronnych), a sam przejazd jest krótki.

W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: największe piki ryzyka są przy wejściach/wyjściach i zmianie środka przemieszczania. To tam procedury ochrony powinny być najbardziej dopracowane.