Ryzyko pożaru rośnie wtedy, gdy podczas pracy powstaje źródło zapłonu (iskry, żarzące się cząstki, wysoka temperatura) oraz w pobliżu znajdują się materiały palne (drewno, papier, folie, papy, pyły, opary rozpuszczalników). Szlifierka kątowa podczas cięcia stali wytwarza strumień iskier i rozgrzane opiłki metalu, które mogą dolecieć na pewną odległość i zainicjować zapłon.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź o szlifierce kątowej?
To typowy przykład pracy iskrzącej. Nawet jeśli cięty jest element niepalny (stal), to produkty procesu (iskry/opiłki) stanowią realny zapalnik dla palnych elementów otoczenia stanowiska pracy. Dlatego w praktyce wymaga to uporządkowania stanowiska, odsunięcia materiałów palnych, stosowania osłon oraz przygotowania sprzętu gaśniczego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Cięcie piłą ręczną – jest to praca mechaniczna bez typowego generowania iskier o energii i temperaturze charakterystycznej dla elektronarzędzi ściernych. Ryzyko pożaru jest zwykle mniejsze, choć nadal trzeba dbać o porządek i bezpieczeństwo.
- Ręczne mieszanie wapna palonego z gruntem – może stwarzać inne zagrożenia (np. reakcję egzotermiczną, pylenie, oparzenia chemiczne), ale nie jest to typowa czynność o najwyższym ryzyku pożaru od iskier.
- Mechaniczne mieszanie wapna palonego z gruntem – podobnie jak wyżej: ryzyka są głównie chemiczne i organizacyjne; samo mieszanie nie jest klasyczną "pracą iskrzącą" jak cięcie szlifierką.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy pożaru, szukaj w odpowiedziach czynności, które tworzą zapłon (iskry, płomień, wysoka temperatura). Elektronarzędzia do cięcia/szlifowania bardzo często wygrywają z czynnościami ręcznymi.
