Określenie globalny system dystrybucji odnosi się do rozwiązań informatycznych wykorzystywanych w turystyce do sprzedaży i rezerwowania usług w sposób zintegrowany, w relacji dostawca (np. hotel) – pośrednik (np. biuro podróży, agent). Kluczową cechą jest możliwość obsłużenia różnych typów rezerwacji w jednym środowisku: miejsc hotelowych, biletów lotniczych, kolejowych czy usług wynajmu samochodu. Taki opis odpowiada temu, co w praktyce kojarzy się z GDS.
Odpowiedź "wewnętrzny system hotelowy" jest nietrafna, ponieważ systemy wewnętrzne (używane na recepcji i w administracji obiektu) służą przede wszystkim do prowadzenia bieżącej pracy hotelu: ewidencji rezerwacji, meldowania, rozliczeń, zarządzania pokojami. Nie są z definicji narzędziem łączącym hotel z szeroką siecią pośredników do rezerwowania wielu usług turystycznych.
Odpowiedź "komputerowy system rezerwacji" jest zbyt ogólna. W praktyce niemal każdy system rezerwacyjny jest "komputerowy", ale nie każdy spełnia cechy globalnej dystrybucji (sieć pośredników + rezerwacje różnych usług). Użycie pojęcia ogólnego może wprowadzać w błąd i nie oddaje specyfiki rozwiązań GDS.
Odpowiedź "internetowa wyszukiwarka rezerwacji" również nie pasuje: wyszukiwarka może pomagać porównać oferty lub przekierować do rezerwacji, ale nie jest tożsama z branżowym systemem dystrybucji działającym w relacji hotel–pośrednik i nie stanowi standardowego terminu na takie rozwiązanie w nauczaniu hotelarstwa.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowa "hotel – pośrednik" oraz na listę różnych usług (nocleg + bilety + wynajem). Taki zestaw cech najczęściej prowadzi do pojęcia GDS, a nie do systemów stricte hotelowych.
