Retencja azotu (często rozumiana jako dodatni bilans azotowy) oznacza, że organizm zatrzymuje więcej azotu, niż go traci. Ponieważ azot jest kluczowym składnikiem aminokwasów, a więc i białek, wysoka retencja zwykle świadczy o tym, że białko jest wykorzystywane do budowy tkanek (anabolizm), a nie do ich rozpadu.
Odpowiedź "młodych i rosnących" jest poprawna, bo w okresie intensywnego wzrostu zwierzę:
- tworzy nowe białka ustrojowe (mięśnie, narządy, enzymy, białka krwi),
- ma relatywnie wysoki udział procesów anabolicznych,
- częściej osiąga dodatni bilans azotowy przy prawidłowym żywieniu.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z typowych powodów fizjologicznych:
- "chorych" – choroba, stan zapalny czy gorączka często zwiększają rozpad białek i zużycie aminokwasów (np. do odpowiedzi immunologicznej), co sprzyja ujemnemu bilansowi azotowemu.
- "w słabej kondycji" – niedożywienie lub deficyt energii powodują, że organizm wykorzystuje białko jako źródło energii, a więc rośnie wydalanie azotu i spada retencja.
- "starych" – u zwierząt starszych tempo wzrostu jest niskie, a zdolność do budowy nowych tkanek zwykle mniejsza; łatwiej też o przewagę procesów katabolicznych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się retencja/bilans azotu, myśl o tym, czy organizm buduje (wzrost, rekonwalescencja przy dobrym żywieniu) czy traci białko (choroba, głodzenie, starzenie). Najwyższa retencja będzie typowa dla wzrostu.
