W dokumentacji wiertniczej (np. w Dziennym Raporcie Wiertniczym) stan narzędzia po wyciągnięciu z otworu opisuje się w sposób jednoznaczny i porównywalny. Stosuje się do tego skróty/kody, które odpowiadają typowym formom zużycia lub uszkodzeń świdra. W tym zadaniu kluczowe jest połączenie dwóch umiejętności: (1) rozpoznania na rysunku, co faktycznie stało się ze świdrem, oraz (2) dobrania do tego właściwego kodu zapisu.
Odpowiedź "BC - wyłamane gryzy." jest poprawna, gdy na ilustracji widać ubytek materiału w postaci wyłamanych (oderwanych) gryzów/zębów/elementów skrawających. Taki obraz zużycia ma charakter uszkodzenia mechanicznego: element skrawający nie jest tylko "wygładzony" czy "przytarty", ale jest fizycznie wyłamany, przez co świder traci zdolność prawidłowego urabiania.
- "BU - oblepiony świder." opisuje sytuację, gdy powierzchnie robocze są zalepione/oblepione urobkiem, co ogranicza skrawanie, ale nie oznacza samo w sobie wyłamania elementów skrawających.
- "CD - przytarty gryz." wskazuje na zużycie przez tarcie i wygładzenie powierzchni roboczych (efekt "przytarcia"), a nie na ubytki w postaci wyłamań.
- "JD - uszkodzenie metalem." odnosi się do uszkodzeń wynikających z kontaktu z elementami metalowymi (np. obcym przedmiotem), co zwykle daje inny charakter śladów niż typowe wyłamanie gryzów rozpoznane na rysunku.
Na egzaminie warto pamiętać, aby nie kierować się samym kodem literowym, tylko najpierw nazwać zjawisko po polsku (co widać na narzędziu), a dopiero potem dopasować właściwy skrót. To ogranicza ryzyko pomyłki między podobnymi odpowiedziami.
