Przy samodzielnym przyjęciu leku w postaci czopka kluczowe jest takie ułożenie, które jednocześnie: (1) zapewnia stabilność, (2) ułatwia dostęp do okolicy odbytu dominującą ręką, oraz (3) zmniejsza napięcie mięśni i dyskomfort.
Ułożenie na boku z ugięciem górnej nogi w stawie biodrowym i kolanowym jest praktyczne, bo działa jak "klin" stabilizujący pozycję. Zgięcie nogi pomaga też lekko rozsunąć pośladki i zmniejsza konieczność napinania mięśni podczas wykonywania czynności. W wariancie dla osoby leworęcznej ułożenie na prawym boku pozwala swobodniej pracować lewą ręką (dominującą) bez nadmiernego skręcania tułowia i bez utraty równowagi.
Odpowiedzi z ułożeniem na wznak są mniej właściwe w kontekście samodzielnej aplikacji: pozycja na plecach zwykle utrudnia dostęp do okolicy odbytu, wymusza większe manewrowanie miednicą i może być mniej komfortowa oraz mniej stabilna podczas czynności intymnej. Samo ugięcie jednej nogi na wznak nie daje takiej stabilizacji i "otwarcia" dostępu jak ułożenie boczne.
Odpowiedź: "Na lewym boku, ugiąć prawą nogę w stawie kolanowym i biodrowym." jest konstrukcyjnie podobna (pozycja boczna i zgięcie nogi), ale nie uwzględnia założenia o leworęczności w taki sposób, by dominująca ręka miała najwygodniejszy tor ruchu w samodzielnym wykonaniu czynności. W zadaniu sprawdzana jest właśnie praktyczna ergonomia i dobór strony ułożenia do dominującej ręki.
W praktyce opiekuńczej pamiętaj także o zasadach bezpieczeństwa i godności: zapewnij intymność (parawan/zasłona), wytłumacz czynność prostym językiem, oceń samodzielność podopiecznej i ryzyko upadku z łóżka, przygotuj środki higieniczne oraz umożliw podopiecznej umycie rąk i spokojne ułożenie się przed czynnością.
