Zadanie polega na przygotowaniu podstawowego zestawienia materiałów dla prostego odcinka linii napowietrznej 0,4 kV w układzie 3‑fazowym czteroprzewodowym (trzy fazy oraz przewód neutralny). Kluczowe są tu trzy kroki: policzenie liczby słupów, policzenie osprzętu podporowego oraz policzenie łącznej długości przewodów.
1) Liczba słupów
Jeśli słupy stoją co 20 m na odcinku 2000 m, to liczba przęseł wynosi 2000/20 = 100. Liczba słupów jest o jeden większa niż liczba przęseł, bo przęsła są "pomiędzy" słupami, więc wychodzi 101 słupów wzdłuż odcinka. W typowym ujęciu dwa skrajne słupy traktuje się jako krańcowe, a pozostałe jako przelotowe, stąd 2 słupy krańcowe i 99 słupów przelotowych.
2) Izolatory wsporcze
Dla linii czteroprzewodowej na każdym słupie trzeba zapewnić podparcie dla czterech przewodów. Przyjmując po jednym izolatorze wsporczym na przewód na słupie, liczba izolatorów to 101×4 = 404. To spójne z logiką "4 przewody × liczba słupów".
3) Przewody
W układzie 3F+N całkowita długość przewodów jest czterokrotnością długości trasy (dla czterech przewodów prowadzonych równolegle). Daje to 4×2000 m = 8000 m jako wartość bazową. W praktycznych zestawieniach często uwzględnia się dodatkową rezerwę montażową/techniczną (np. na naciągi, podłączenia, straty na cięciach), dlatego w poprawnym zestawieniu pojawia się długość większa od 8000 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi bywają błędne?
- Warianty z 100 słupami zwykle wynikają z pomylenia przęseł ze słupami (błąd "braku +1").
- Warianty z 3×2000 m przewodów oznaczają pominięcie przewodu neutralnego (mylenie linii trójprzewodowej z czteroprzewodową).
- Warianty z inną liczbą izolatorów często wynikają z liczenia izolatorów "na przęsło" zamiast "na słup", albo z nieuwzględnienia wszystkich czterech przewodów.
Poprawne zestawienie powinno być wewnętrznie spójne: liczba słupów zgodna z rozstawem, izolatory zgodne z liczbą przewodów na słup, a przewody zgodne z liczbą torów (3F+N) na całej długości.
