Amortyzacja to planowe, systematyczne rozłożenie w czasie wartości środka trwałego (w uproszczeniu: kosztu jego zużycia) na kolejne okresy sprawozdawcze. W praktyce oznacza to wykonywanie odpisów amortyzacyjnych, które obciążają koszty (lub odpowiednie pozycje rachunkowe) w trakcie użytkowania składnika majątku.
Odpowiedź "liniowej" jest poprawna, ponieważ metoda liniowa zakłada, że odpisy są naliczane w równych ratach przez cały okres użytkowania środka trwałego. Jeżeli okres użytkowania jest stały i przyjęto stałą stawkę, to w każdym miesiącu/kwartale/roku kwota amortyzacji pozostaje taka sama (przy tym samym sposobie naliczania).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "degresywnej" – istotą metody degresywnej jest to, że odpisy są wyższe na początku użytkowania i maleją w kolejnych okresach (czyli nie są równe w całym okresie). Uczniowie często kojarzą ją z szybszym zużyciem na starcie, ale to właśnie oznacza nierówne raty.
- "jednorazowej" – jednorazowa amortyzacja polega na ujęciu całego odpisu (lub jego dużej części) w jednym okresie, a nie na rozłożeniu na równe części przez cały czas używania. Mylenie jej z metodą liniową wynika zwykle z uproszczenia: "prosta metoda = jednorazowa".
- "progresywnej" – metoda progresywna (narastająca) zakłada odpisy rosnące w czasie, czyli również nie są to równe raty w całym okresie. Bywa mylona z liniową przez skojarzenie, że "progres" to "regularnie", ale w rachunkowości chodzi o zmianę wysokości odpisu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "równe raty" lub "stała kwota odpisu", najczęściej chodzi o metodę liniową. Gdy pojawia się informacja o większych odpisach na początku lub na końcu – szukaj metod o zmiennej dynamice (degresywnej albo progresywnej).
