Opis zachowania: przestępowanie z nogi na nogę (najczęściej przenoszenie ciężaru z jednej kończyny piersiowej na drugą) połączone z rytmicznymi, wahadłowymi ruchami szyi i głowy odpowiada stereotypii ruchowej nazywanej "tkaniem" (ang. weaving). Jest to powtarzalny, często długotrwały wzorzec ruchów, który bywa obserwowany zwłaszcza u koni utrzymywanych w boksach, w warunkach stresu, ograniczenia ruchu lub niedostatecznego urozmaicenia środowiska.
Odpowiedź "tkanie" jest właściwa, bo zawiera kluczowe elementy: naprzemienne przestępowanie oraz kołysanie przodem ciała widoczne jako ruchy głowy i szyi. To zestaw cech rozpoznawczych tej stereotypii.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu:
- "łykawość" odnosi się do stereotypii oralnej (zachowania pyskiem), a nie do wzorca lokomocyjnego z naprzemiennym przestępowaniem. W praktyce bywa mylona z innymi nawykami, bo jest często omawiana, ale mechanizm i objawy są inne.
- "wędrowanie" sugeruje przemieszczanie się, krążenie lub chodzenie, bez typowego kołysania i przenoszenia ciężaru charakterystycznego dla tkania; nie jest standardową nazwą tego konkretnego wzorca stereotypii.
- "wspinanie się dęba" to zachowanie o zupełnie innym przebiegu (uniesienie przodu ciała), zwykle sytuacyjne i potencjalnie niebezpieczne, ale nie jest definicyjnie opisanym tu rytmicznym, powtarzalnym nawykiem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się naprzemienne przestępowanie przodem oraz kołysanie głową/szyją, najczęściej chodzi o "tkanie". Gdy dominuje praca pyska, chwytanie i "opieranie się" o elementy boksu, częściej rozważa się stereotypie oralne (np. łykawość).
