Przed myciem i dezynfekcją rozmontowuje się te instrumenty, które są wieloczęściowe oraz mają przestrzenie trudnodostępne (np. miejsca połączeń, mechanizmy, przeguby, kanały). Celem demontażu jest zapewnienie, aby roztwór lub proces w myjni-dezynfektorze miał dostęp do każdej powierzchni, także wewnętrznej. Pozostawienie narzędzia w całości może spowodować, że w szczelinach i kanałach utrzymają się zanieczyszczenia biologiczne, co obniża skuteczność dekontaminacji i zwiększa ryzyko zakażeń.
Dlaczego poprawne są kleszczyki laparoskopowe okienkowe?
Kleszczyki laparoskopowe okienkowe mają złożoną konstrukcję: element chwytający, przegub/połączenia mechaniczne oraz często kanały wewnętrzne. Taka budowa tworzy miejsca, do których środek dezynfekcyjny nie dotrze prawidłowo bez rozłożenia instrumentu na części zgodnie z jego konstrukcją. Dlatego przed dezynfekcją powinny być rozmontowane (o ile przewiduje to ich konstrukcja i procedura placówki).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Kleszczyki okienkowe gładkie – mimo "okienkowych" szczęk, są to zwykle klasyczne narzędzia jednoczęściowe z prostym przegubem, bez rozłącznych modułów i bez kanałów wewnętrznych.
- Kleszcze jelitowe Allis – to instrument z klasycznym przegubem, który standardowo nie jest narzędziem rozbieralnym na moduły; kluczowe jest dokładne otwarcie przegubu i oczyszczenie, a nie demontaż.
- Kleszcze Liston'a – narzędzie o prostej, masywnej budowie, bez elementów wymiennych i bez kanałów; nie jest typowym przykładem instrumentu wymagającego rozmontowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się instrument laparoskopowy, rozważ jego wieloczęściowość, przeguby i kanały. To częsty "sygnał", że prawidłowym krokiem w dekontaminacji będzie demontaż przed procesem mycia i dezynfekcji.
