W kuciu swobodnym wydłużanie na kowadle (rozciąganie odkuwki) polega na tym, że materiał jest odkształcany tak, aby zwiększyć długość kosztem zmniejszenia przekroju. Żeby wykonać taki zabieg ręcznie na kowadle, potrzebny jest typowy "zestaw funkcji" narzędzi: narzędzie do ukierunkowania odkształcenia, narzędzie do zadania energii oraz narzędzie do pewnego chwytu.
- Żłobniki służą do miejscowego kształtowania i koncentracji odkształcenia (ułatwiają "rozprowadzenie" materiału wzdłuż odkuwki), co jest charakterystyczne właśnie dla operacji wydłużania.
- Młotki są narzędziem udarowym, którym wykonuje się uderzenia wywołujące odkształcenie plastyczne metalu na kowadle.
- Kleszcze są narzędziem chwytowym niezbędnym w pracy z rozgrzanym wsadem: umożliwiają trzymanie, obracanie i przesuwanie odkuwki w trakcie uderzeń, bez utraty kontroli i z zachowaniem bezpieczeństwa.
Pozostałe zestawy odpowiedzi zawierają narzędzia kojarzone z innymi operacjami lub zastosowaniami. Przebijaki wiążą się z wykonywaniem otworów (przebijaniem), a więc z innym celem technologicznym niż wydłużanie. Nadstawki i podsadzki są typowo łączone z zabiegami wymagającymi podparcia/kształtowania w określony sposób (np. kształtowanie miejscowe, operacje pomocnicze), ale same w sobie nie tworzą podstawowego, uniwersalnego zestawu do rozciągania na kowadle. Trzpienie częściej kojarzy się z kształtowaniem/przygotowaniem otworów lub pracy na kształtkach, a nie z bazowym wydłużaniem pręta na płasku. Foremniki wskazują na kształtowanie w formie, co odbiega od typowej pracy "na kowadle" w kuciu swobodnym.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór narzędzi najpierw nazwij w myślach czynność (wydłużanie = rozciąganie), potem dopasuj trzy role: "kształtowanie", "uderzanie", "chwyt". To pomaga nie dać się zwieść listom z wieloma specjalistycznymi nazwami.