KWALIFIKACJA TDR1 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 12.
Narzędzie przedstawione na rysunku jest przeznaczone do
Ilustracja przedstawia narzędzie ręczne, które jest przeznaczone do montażu pierścieni Segera na wałkach.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szczypce do pierścieni osadczych (Segera) mają końcówki dopasowane do otworów w pierścieniu i pozwalają go bezpiecznie rozprężyć lub ścisnąć podczas zakładania na wałek.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych czynności i innych narzędzi warsztatowych. W praktyce używa się ich przy naprawach pojazdów.

Pełne wyjaśnienie:

W pojazdach i ich podzespołach bardzo często stosuje się pierścienie osadcze (pierścienie Segera) jako elementy zabezpieczające. Ich zadaniem jest utrzymanie części (np. łożyska, tulei, zębatki) we właściwym położeniu i niedopuszczenie do przesuwu osiowego na wałku lub w otworze.

Do pracy z takim pierścieniem używa się szczypiec do pierścieni osadczych. Charakterystyczną cechą tego narzędzia są cienkie końcówki (trzpienie), które wchodzą w otwory lub wycięcia pierścienia. Dzięki temu można kontrolowanie:

  • rozprężyć pierścień (gdy jest zakładany na wałek jako pierścień zewnętrzny),
  • albo ścisnąć pierścień (gdy pracuje w otworze jako pierścień wewnętrzny).

Odpowiedź "montażu pierścieni Segera na wałkach" pasuje do typowego zastosowania szczypiec oraz do realnych prac obsługowo-naprawczych w mechanice pojazdowej.

Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują? "Demontaż przewodów elektrycznych" wymaga zwykle narzędzi do ściągania izolacji, zaciskania końcówek lub rozłączania złączy, a nie szczypiec do elementów sprężystych. "Demontaż podkładek" jest zbyt ogólny i nie odpowiada narzędziu specjalnemu – podkładki usuwa się zwykle przez rozkręcenie połączenia lub użycie odpowiednich chwytaków. "Montaż pierścieni uszczelniających na tłokach" dotyczy innych pierścieni (uszczelniających), które zakłada się inną metodą i innymi narzędziami, a nie szczypcami do pierścieni osadczych.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz szczypce z dwiema cienkimi końcówkami na końcu szczęk, pomyśl o elementach sprężystych z otworami/wycięciami, czyli o pierścieniach osadczych (Segera) i ich montażu lub demontażu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Pierścienie Segera (pierścienie osadcze) to sprężyste elementy zabezpieczające, które blokują części przed przesuwem osiowym na wałku lub w otworze. W pojazdach spotyka się je m.in. przy łożyskach, przekładniach i w różnych zespołach, gdzie ważne jest szybkie i pewne unieruchomienie elementu.
Najczęściej mają cienkie, wystające końcówki na końcach szczęk (trzpienie), które wchodzą w otwory/wycięcia pierścienia. Często są też wąskie i smukłe, bo muszą pracować w ograniczonej przestrzeni. To odróżnia je od szczypiec uniwersalnych czy do cięcia.
W praktyce spotyka się szczypce do pierścieni zewnętrznych (na wałek) oraz do pierścieni wewnętrznych (do otworu). Różnią się kierunkiem pracy: jedne rozprężają pierścień, drugie go ściskają. Na egzaminie często trzeba rozpoznać, do jakiego typu pierścienia pasuje narzędzie.
Kombinerki nie mają dopasowanych końcówek, więc łatwo zsunąć się z pierścienia, uszkodzić rowek, odkształcić pierścień lub spowodować jego "wystrzelenie". Szczypce do Segerów zapewniają stabilne oparcie w otworach pierścienia i kontrolę siły, co jest bezpieczniejsze i dokładniejsze.
Użyj właściwych szczypiec do danego typu pierścienia, pracuj w okularach ochronnych i kontroluj kierunek działania sprężyny. Nie rozprężaj/nie ściskaj pierścienia bardziej niż to konieczne. Po montażu sprawdź, czy pierścień prawidłowo wszedł w rowek na całym obwodzie.
Może wyskoczyć przy nieprawidłowym uchwycie, użyciu złego narzędzia lub nadmiernym odkształceniu pierścienia. Zapobiega temu dobór odpowiednich szczypiec, pewne oparcie końcówek w otworach pierścienia oraz utrzymywanie elementu w osi rowka. Pomagają też okulary ochronne.
Częsta pomyłka polega na utożsamieniu słowa "pierścień" z pierścieniami tłokowymi lub uszczelniającymi, mimo że narzędzie dotyczy pierścieni osadczych. Drugi typowy błąd to wybór odpowiedzi "elektrycznej", bo uczeń kojarzy szczypce z przewodami, a nie z elementami zabezpieczającymi.
Podkładka jest zwykle płaskim elementem pod śrubę/nakrętkę i nie ma sprężystego, rozginanego kształtu. Pierścień osadczy jest sprężysty, ma przerwę w obwodzie i pracuje w rowku na wałku lub w otworze. Do pierścieni osadczych często są też otwory na końcach do użycia szczypiec.
Nie. Występują zarówno jako pierścienie zewnętrzne (na wałkach), jak i wewnętrzne (w otworach). Zasada jest podobna: mają zabezpieczać element przed przesunięciem osiowym. W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozróżnienie miejsca pracy pierścienia i dobranie do tego narzędzia.
Najlepiej uczyć się obrazami: przeglądaj zdjęcia narzędzi i łącz je z typową czynnością (np. szczypce do Segerów → montaż/demontaż pierścieni osadczych). Twórz własną listę "narzędzie → zastosowanie → typowe miejsce w pojeździe". Na egzaminie szukaj cech szczególnych narzędzia.
info

Około 57% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że w praktyce używa się ich przy naprawach pojazdów.

Materiały:

  • Instrukcje BHP i stanowiskowe dotyczące pracy z narzędziami ręcznymi w warsztacie
  • Podręczniki/kompendia z zakresu podstaw budowy maszyn: połączenia i elementy zabezpieczające
  • Katalogi narzędzi warsztatowych (działy: szczypce do pierścieni osadczych) – do nauki rozpoznawania

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego