Zniekształcenia perspektywiczne na zdjęciach budynków najczęściej pojawiają się wtedy, gdy fotograf stoi blisko wysokiego obiektu i musi unieść aparat do góry. W efekcie linie pionowe zaczynają się zbiegać (tzw. converging verticals) i budynek sprawia wrażenie "pochylonego" lub "padającego do tyłu". To skutek geometrii rejestracji obrazu, a nie "błąd piksela" do zamalowania pędzlem.
W Photoshopie standardowym narzędziem do takiej korekcji jest filtr Korekcja obiektywu (Lens Correction), dostępny z menu Filtr. Oprócz korekcji typowo optycznych (np. beczkowatości/poduszkowatości) zawiera on również ustawienia perspektywy w trybie ręcznym (zakładka "Custom"), gdzie można regulować perspektywę pionową i poziomą, a także obrót kadru. Dzięki temu uzyskuje się prostsze piony i "bardziej architektoniczny" wygląd zdjęcia.
- Odpowiedź "Skalowanie" jest niepoprawna, ponieważ skalowanie jedynie zmienia rozmiar obrazu/warstwy. Nie "prostuje" geometrii perspektywy; co najwyżej powiększy lub pomniejszy zniekształcenie.
- Odpowiedź "Skraplanie" jest niepoprawna, bo ten moduł służy do swobodnych deformacji (np. kształtu sylwetki, elementów tła) i łatwo wprowadza nienaturalne wygięcia linii prostych zamiast je wyrównywać.
- Odpowiedź "Pociągnięcie pędzlem" jest niepoprawna, ponieważ działania pędzlem to lokalne malowanie/retusz, które nie rozwiązuje problemu globalnej perspektywy całej sceny.
W praktyce fotografii architektonicznej korekcję perspektywy często łączy się z korekcją zniekształceń optycznych i winiety, a po przekształceniu zwykle potrzebne jest też lekkie przycięcie kadru. Właśnie dlatego filtr "Korekcja obiektywu" jest traktowany jako narzędzie "pierwszego wyboru" w takim workflow.
