Narzędzie przedstawiane na rysunku w tego typu zadaniach egzaminacyjnych to zwykle ściągacz izolacji (ręczny stripper). Jego podstawową funkcją jest zdejmowanie izolacji z przewodu/żyły na określoną długość tak, aby przygotować przewód do dalszych prac: skręcania, wkręcania w zacisk, lutowania lub zarabiania końcówki.
Odpowiedź "ściągania izolacji" jest poprawna, bo opisuje etap przygotowania przewodu. Właściwy ściągacz ma szczęki/ostrza zaprojektowane tak, by naciąć i zdjąć izolację, a jednocześnie nie nacinać metalowej żyły. To ważne, ponieważ uszkodzona żyła ma mniejszy przekrój efektywny i może się łatwiej urwać albo nadmiernie nagrzewać w miejscu połączenia.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne operacje i zwykle inne narzędzia:
- "tworzenia oczek na przewodzie" – dotyczy wykonywania ucha/oczka (np. pod śrubę), co robi się odpowiednimi szczypcami lub przez uformowanie przewodu, a nie typowym ściągaczem izolacji.
- "profilowania przewodów" – oznacza kształtowanie/gięcie prowadzenia przewodu; to nie jest podstawowe zadanie ściągacza izolacji.
- "zaciskania końcówek tulejkowych" – to zadanie zaciskarki do tulejek, która deformuje tulejkę na odizolowanej żyle. Jest to etap następujący po usunięciu izolacji, ale realizowany innym narzędziem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wahasz się między "ściąganiem izolacji" a "zaciskaniem tulejek", przypomnij sobie kolejność prac: najpierw odizolowanie, potem ewentualne założenie i zaciśnięcie tulejki. Rozpoznawaj narzędzie po części roboczej: ściągacz ma elementy tnąco-zdejmujące izolację, a zaciskarka ma matryce do zacisku.
