W praktyce sztucznej inseminacji bydła nasienie buhaja jest kriokonserwowane, czyli przechowywane w warunkach bardzo niskiej temperatury. Standardem jest przechowywanie słomek z nasieniem w ciekłym azocie, ponieważ zapewnia on stabilne warunki i utrzymuje materiał biologiczny w stanie "uśpienia" (praktycznie zatrzymane procesy metaboliczne i enzymatyczne).
Kluczowa jest tu wartość temperatury: ciekły azot w warunkach zbliżonych do ciśnienia atmosferycznego ma temperaturę około −196°C. Dlatego odpowiedź "196°C" jest poprawna w kontekście zapisu "w temperaturze minus …" – oznacza to minus 196 stopni Celsjusza.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?
- 160°C (rozumiane jako −160°C) to temperatura nadal bardzo niska, ale nie jest to typowa temperatura medium przechowalniczego dla standardowych zbiorników na ciekły azot. W praktyce nie opisuje ona warunków w zbiorniku z LN2.
- 126°C (czyli −126°C) jest zbyt "wysoka" jak na klasyczne przechowywanie w ciekłym azocie i mogłaby kojarzyć się z innymi zastosowaniami kriogenicznymi, ale nie stanowi standardu magazynowania nasienia w słomkach.
- 220°C (czyli −220°C) jest niższa niż temperatura ciekłego azotu i nie odpowiada typowym, praktycznie stosowanym warunkom przechowywania nasienia w gospodarstwach i stacjach unasienniania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniach o przechowywanie nasienia pojawia się "zbiornik Dewara", "słomki" lub "kriokonserwacja", to niemal zawsze chodzi o ciekły azot i temperaturę około −196°C. Warto też zwracać uwagę na słowo "minus", bo bywa ono częścią konstrukcji pytania.