Pytanie dotyczy rozróżnienia poziomów normalizacji i sposobu oznaczania norm w praktyce dokumentacyjnej.
ISO 9001:2015 jest przykładem normy międzynarodowej – oznaczenie zaczyna się od skrótu organizacji/rodziny norm (ISO), a dalej zawiera numer i rok wydania.
EN 60335-1:2012 wskazuje normę europejską (EN). W krajowych dokumentach technicznych spotyka się jednak często sytuację, w której norma europejska jest wdrożona do zbioru norm krajowych. W Polsce takie wdrożenie jest oznaczane jako PN-EN (Polska Norma – Europejska Norma) i zachowuje zasadniczo ten sam numer oraz rok wydania, bo odnosi się do tego samego wydania normy EN.
Dlatego poprawne uzupełnienie wiersza "Norma krajowa" to "PN-EN 60335-1:2012": jest to krajowe oznaczenie wdrożonej normy europejskiej 60335-1 w wydaniu z 2012 r.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują?
- "CE" nie jest normą. To oznaczenie związane z oceną zgodności wyrobu i wymaganiami dla wprowadzania produktu do obrotu, a nie zapis tytułu/numeru normy.
- "IEC 60335-1:2010" wskazuje normę międzynarodową (IEC) i dodatkowo inne wydanie (2010), więc nie odpowiada wprost podanej w tabeli normie europejskiej z 2012 r. oraz nie spełnia warunku "norma krajowa".
- "EN 60335-1:2012" to nadal poziom europejski, a w wierszu wymagany jest poziom krajowy, czyli oznaczenie z prefiksem PN (w tym przypadku PN-EN).
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: EN = europejska, PN = krajowa, a PN-EN = polska wersja (wdrożenie) normy EN.
