Natężenie ruchu w sieci telekomunikacyjnej (często nazywane też obciążeniem ruchem) opisuje, jak intensywnie wykorzystywany jest dany zasób: kanał, łącze, wiązka łączy lub system obsługi zgłoszeń. Do tego celu w teletraffic engineering używa się jednostki erlang. W praktyce erlang wiąże się z pojęciem średniej zajętości zasobu w danym przedziale czasu: im większa wartość w erlangach, tym większe spodziewane obciążenie i tym większa potrzeba odpowiedniego wymiarowania pojemności.
Odpowiedź "Erlang" jest właściwa, ponieważ jest to klasyczna, specjalistyczna jednostka miary ruchu telekomunikacyjnego wykorzystywana do analiz i planowania (np. szacowania zajętości, ryzyka blokady lub potrzebnej liczby kanałów).
Pozostałe propozycje są częstymi "pułapkami" wynikającymi z podobieństwa kontekstu (telekomunikacja/elektronika) lub słowa "natężenie":
- "Amper" jest jednostką natężenia prądu elektrycznego. Mimo że w języku polskim słowo "natężenie" często kojarzy się z prądem, w pytaniu chodzi o natężenie ruchu, a nie o wielkość elektryczną.
- "Decybel" to jednostka logarytmiczna używana do opisu stosunków mocy/napięć (poziomów, tłumienia, wzmocnienia). W telekomunikacji dB pojawia się bardzo często, ale dotyczy toru transmisyjnego i poziomów sygnałów, a nie obciążenia ruchem połączeń.
- "Neper" również jest jednostką logarytmiczną (alternatywną wobec dB w pewnych zastosowaniach). Tak jak decybel, opisuje relacje wielkości (np. tłumienie), a nie natężenie ruchu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pada "ruch w sieci", "zajętość łączy", "obciążenie połączeniami" lub "wymiarowanie liczby kanałów", to najczęściej szukasz pojęć z teletrafiki, a nie jednostek elektrycznych czy logarytmicznych.
