KWALIFIKACJA GIW2 - STYCZEŃ 2014

PYTANIE NR 3.
Jak nazywa się przedstawione na rysunku połączenie stropnicy ze stojakiem?
Ilustracja przedstawia połączenie stropnicy ze stojakiem, co jest typowym elementem konstrukcji stosowanej w górnictwie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiązanie szwedzkie to nazwa określonego typu połączenia stropnicy ze stojakiem rozpoznawanego po charakterystycznym układzie i sposobie spięcia elementów widocznym na rysunku. Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych wiązań lub nie są nazwą tego konkretnego połączenia, więc nie pasują do przedstawionego rozwiązania.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy rozpoznania nazwy połączenia stropnicy ze stojakiem na podstawie rysunku. W górnictwie podziemnym takie rozróżnienia są istotne, bo typ wiązania wpływa na sposób przenoszenia obciążeń, stabilność obudowy oraz poprawność montażu i kontroli w wyrobisku.

Odpowiedź "Wiązanie szwedzkie" jest poprawna, gdyż jest to ustalona nazwa jednego z typów wiązań stosowanych do łączenia stropnicy ze stojakiem, rozpoznawalna po układzie elementów i sposobie ich wzajemnego związania przedstawionym na rysunku.

Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:

  • "Wiązanie polskie" – jest innym sposobem łączenia (inna geometria, inne rozmieszczenie i sposób spięcia elementów). Uczniowie często wybierają je, bo nazwy są podobne i brzmią "równorzędnie".
  • "Olunek" – nie odpowiada nazwie tego konkretnego połączenia stropnicy ze stojakiem w kontekście rozpoznawania typu wiązania z rysunku; bywa mylony z innymi pojęciami z obudowy lub elementami pomocniczymi.
  • "Wiązanie niemieckie" – również oznacza inny wariant wiązania, więc nie pasuje do cech widocznych na rysunku.

Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "rozpoznaj z rysunku" warto najpierw nazwać funkcje elementów (stropnica, stojak), a dopiero potem porównać charakterystyczny sposób ich spięcia z zapamiętanymi schematami wiązań. To ogranicza ryzyko strzelania na podstawie samej nazwy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stropnica to element obudowy podpierający strop wyrobiska. Jej zadaniem jest przejmowanie obciążeń od górotworu i przekazywanie ich na stojaki lub inne elementy nośne. Na egzaminie warto kojarzyć stropnicę z elementem "poziomym", współpracującym ze stojakiem.
Stojak to element nośny (zwykle pionowy), który podpiera stropnicę i przenosi obciążenia na spąg. W praktyce górniczej ważne jest prawidłowe ustawienie stojaka i poprawne połączenie ze stropnicą, bo wpływa to na stateczność obudowy.
Najpierw zidentyfikuj elementy: stropnica (u góry) i stojak (pod nią). Potem zwróć uwagę na sposób ich wzajemnego "związania": kształt styku, kierunek ułożenia elementów, ewentualne zaciosy i sposób spięcia. Dopiero na końcu dopasuj do nazwy wiązania z materiałów.
Bo są to nazwy umowne i podobne brzmieniowo (np. "polskie", "niemieckie", "szwedzkie"). Bez analizy cech konstrukcyjnych łatwo wybrać "na ucho". Pomaga uczenie się na schematach oraz porównywanie różnic w sposobie spięcia stropnicy ze stojakiem.
W kontekście pytań o nazewnictwo połączeń stropnicy ze stojakiem "olunek" zwykle nie jest poprawną nazwą tego konkretnego wiązania rozpoznawanego z rysunku. Jeśli taka odpowiedź pojawia się jako dystraktor, ma sprawdzić, czy zdający nie miesza terminów z różnych obszarów obudowy.
Najczęstsze są: wybór po nazwie bez spojrzenia na detale, pomijanie jednego z elementów połączenia (np. skupienie tylko na stropnicy), oraz brak porównania z innymi wariantami wiązań. Dobrą strategią jest szybkie "odczytanie" rysunku i dopiero potem wybór odpowiedzi.
Podczas montażu i kontroli obudowy w wyrobisku, w rozmowie z dozorem oraz w dokumentowaniu robót. Poprawne nazewnictwo ułatwia przekazanie informacji o zastosowanym rozwiązaniu i zmniejsza ryzyko błędów organizacyjnych lub technicznych.
Bo połączenie decyduje o tym, jak obciążenia od górotworu przechodzą ze stropnicy na stojak. Nieprawidłowe wiązanie może powodować przesunięcia, osiadanie lub utratę stateczności elementów obudowy. W konsekwencji wzrasta ryzyko zagrożeń w wyrobisku.
Najlepiej pracować na zestawie rysunków: dla każdego wiązania zapamiętaj 2–3 cechy rozpoznawcze (np. układ styku, sposób "zahaczenia", charakterystyczny kształt). Następnie rób krótkie testy porównawcze na podobnych rysunkach, aż rozpoznanie będzie automatyczne.
Najczęściej pojawiają się: obudowa, wyrobisko, strop, spąg, stojak, stropnica, stateczność, nośność i montaż obudowy. W nauce warto łączyć nazwy z funkcją: co przenosi obciążenie, co stabilizuje układ i gdzie mogą powstać błędy wykonawcze.
info

Statystycznie 46% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Wiązanie szwedzkie to nazwa określonego typu połączenia stropnicy ze stojakiem rozpoznawanego po charakterystycznym układzie i sposobie spięcia elementów widocznym na rysunku."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/kwalifikacji dotyczące obudów wyrobisk i ich elementów
  • Atlas/zeszyt rysunków rozwiązań obudowy podporowej i typów wiązań
  • Podstawy czytania rysunku technicznego w górnictwie (rzuty, przekroje, detale połączeń)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego