Określenie "wydzielenie z jednego kanału transmisyjnego kilku kanałów fizycznych" opisuje proces splittingu (rozdzielania), czyli sytuację, w której jeden tor jest dzielony na wiele wyjść. W praktyce telekomunikacyjnej realizuje się to najczęściej urządzeniem pasywnym typu rozdzielacz (splitter), szczególnie w sieciach dostępowych opartych o światłowód, gdzie z jednego włókna lub sygnału trzeba zasilić kilku/kilkunastu/kilkudziesięciu abonentów.
Odpowiedź "Splitting" jest więc poprawna, bo dokładnie oddaje kierunek procesu: jeden→wiele. To ważne rozróżnienie egzaminacyjne, ponieważ podobnie brzmiące pojęcia w telekomunikacji mogą oznaczać procesy przeciwne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Code Division Multiplexing jest techniką multipleksacji – służy do współdzielenia medium przez wiele sygnałów poprzez rozdział kodowy. Jest to proces klasy wiele→jeden (wspólna transmisja), a nie wydzielanie kilku kanałów z jednego.
- Wavelength Division Multiplexing to również multipleksacja: łączenie wielu długości fali w jednym włóknie (albo ich rozdzielanie na końcu łącza przez demultiplekser). W sensie definicyjnym nazwa wprost wskazuje na multipleksację, nie splitting jednego kanału na kilka kanałów fizycznych.
- Routing dotyczy warstwy sieciowej i wyboru ścieżki dla pakietów na podstawie adresów i tablic tras. Nie tworzy ani nie "wydziela" kanałów fizycznych; może co najwyżej rozdzielać ruch logicznie pomiędzy łącza, co jest innym zagadnieniem.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj prostą parę pojęć: multipleksacja = agregacja (wiele→jeden), a splitting = dystrybucja (jeden→wiele). To pomaga szybko wykluczyć techniki z nazwą "Multiplexing", gdy pytanie opisuje dzielenie.
