KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2019 (test 2)

W pomiarach przemieszczeń i odkształceń w geodezji inżynieryjnej rozróżnia się co najmniej dwie funkcjonalnie różne grupy punktów:

• punkty kontrolowane – umieszczone na badanym obiekcie; ich współrzędne (lub wysokości) są obserwowane cyklicznie, a celem jest uchwycenie zmiany położenia w czasie,
• punkty odniesienia – stabilizowane poza strefą przemieszczeń; mają tworzyć możliwie stabilną bazę odniesienia, względem której ocenia się ruch obiektu.

W treści pytania wskazano punkty oznaczone cyframi 1, 2, 3, 4 "służące do wyznaczania przemieszczeń obiektu". Taką rolę pełnią właśnie punkty zlokalizowane na obiekcie, które są przedmiotem kontroli (monitoringu). Z tego powodu poprawna jest odpowiedź "Kontrolowane."

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do tej definicji?

• "Orientujące." Punkty orientujące wiążą się z orientacją kierunku/układu (np. przy tyczeniu lub pracach sytuacyjnych), a nie z samą obserwacją przemieszczeń obiektu w czasie. W monitoringu przemieszczeń kluczowe jest rozdzielenie punktów mierzonych na obiekcie i stabilnego odniesienia.
• "Odniesienia." Punkty odniesienia umieszcza się poza obiektem, aby reprezentowały możliwie niezmienny układ odniesienia. Nie są "przemieszczającymi się" punktami obiektu, tylko bazą do porównań.
• "Kontrolne." To określenie jest ogólne i może być rozumiane różnie (np. jako "do kontroli" w sensie jakości/zgodności). W zagadnieniach pomiaru przemieszczeń precyzyjniejszy jest termin "punkty kontrolowane", bo podkreśla, że to te punkty są monitorowane w czasie.

W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: na obiekcie są punkty, których położenie się sprawdza (kontroluje) w kolejnych epokach – czyli kontrolowane; poza obiektem powinny być punkty stabilne – czyli odniesienia.