Określenie "nerka gładka wielobrodawkowa" łączy dwa niezależne kryteria opisu:
- gładka – dotyczy powierzchni zewnętrznej: nerka nie ma widocznego podziału na płaty (brak bruzdowania na zewnątrz),
- wielobrodawkowa – dotyczy budowy wewnętrznej: nerka ma wiele brodawek nerkowych, a więc zwykle także bardziej rozbudowany układ kielichów, które odbierają mocz z poszczególnych piramid.
Odpowiedź "u świni." jest właściwa, ponieważ u świni nerka ma zazwyczaj gładką powierzchnię, ale jednocześnie wewnątrz występuje kilka/kilkanaście brodawek i odpowiadający im układ kielichów, co klasyfikuje ją jako wielobrodawkową.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z typowych powodów mylenia kryteriów:
- "u psa." – u psa nerka jest gładka, ale najczęściej jednobrodawkowa; mocz spływa do miedniczki w układzie charakterystycznym dla nerek jednobrodawkowych.
- "u konia." – u konia nerka jest gładka zewnętrznie, jednak również nie jest klasycznym przykładem nerki wielobrodawkowej; częsty błąd wynika z kojarzenia "dużej nerki" z "wielobrodawkowością", co nie jest tym samym.
- "u bydła." – u bydła typowa jest nerka płatowana (zewnętrznie bruzdowana), co odróżnia ją od nerki gładkiej. To odpowiedź wybierana, gdy student utożsamia "wielobrodawkowa" z "wielopłatowa", mimo że są to różne cechy.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że "gładka" opisuje wygląd zewnętrzny, a "brodawki" odnoszą się do wnętrza nerki. Na tej podstawie łatwiej uniknąć pomyłek między świnią (gładka, wielobrodawkowa) a bydłem (płatowana).
