Wymiar nominalny długości płyt wynosi 900 mm, a tolerancja jest podana jako ±2 mm. Oznacza to, że wyrób jest zgodny, jeżeli jego rzeczywista długość mieści się w dopuszczalnym przedziale:
- dolna granica: 900 mm − 2 mm = 898 mm
- górna granica: 900 mm + 2 mm = 902 mm
Krok 1: ustal granice tolerancji (898–902 mm).
Krok 2: sprawdź wyniki kontroli dla każdej z czterech grup i porównaj je z granicami.
Krok 3: wskaż grupę, która ma długości poza tym zakresem (choćby jeden wynik poniżej 898 mm lub powyżej 902 mm).
Odpowiedź poprawna wskazuje właśnie tę grupę, która nie spełnia wymagania tolerancji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Jedna z grup może mieć wartości bliskie 900 mm, ale to nie jest jedyne kryterium; liczy się cały zakres 898–902 mm. Jeśli mieści się w nim, nie można jej uznać za niezgodną.
- Inna grupa może zawierać wartości graniczne (np. 898 mm lub 902 mm). Typowym błędem jest ich odrzucenie, mimo że przy zapisie ± granice tolerancji są zasadniczo dopuszczalne.
- Kolejny częsty błąd to pomylenie treści pytania: zamiast "która nie spełnia" wybiera się "która spełnia", co prowadzi do wskazania niewłaściwej grupy.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw przepisz tolerancję na konkretne minimum i maksimum. Dopiero potem analizuj dane z tabeli/rysunku, bo porównywanie "na oko" do 900 mm łatwo wprowadza w błąd.
