W okablowaniu strukturalnym wyróżnia się kilka segmentów instalacji, a ich rozdzielenie ma znaczenie projektowe i normatywne. Okablowanie poziome to część sieci budynkowej prowadzona na danej kondygnacji: łączy gniazdo telekomunikacyjne użytkownika z punktem dystrybucyjnym piętra (np. patchpanelem w szafie rack na piętrze). To właśnie ten fragment instalacji jest kojarzony z normą EN 50167.
Odpowiedź "poziomego" jest poprawna, bo norma EN 50167 dotyczy kabli/parametrów stosowanych w odcinku poziomym (floor wiring). W praktyce jest to typowy odcinek skrętki biegnący w korytach i kanałach na piętrze do szafy dystrybucyjnej, gdzie wykonuje się zakończenia na panelach i krosowanie.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych segmentów, które mają odmienną funkcję i zwykle są opisywane innymi dokumentami/normami:
- "pionowego" dotyczy okablowania między kondygnacjami (riser). To inna trasa, inne warunki prowadzenia i często inne wymagania wykonawcze.
- "szkieletowego" odnosi się do części backbone, czyli połączeń między głównymi punktami dystrybucyjnymi (w obrębie budynku lub zestawu budynków) i nie jest tym samym co odcinek do gniazda użytkownika.
- "kampusowego" jest kojarzone z połączeniami między obiektami na terenie (campus), a więc z jeszcze szerszym zakresem infrastruktury niż typowe okablowanie na piętrze.
Na egzaminie warto pamiętać prostą zasadę: "poziome" = użytkownik ↔ piętro, a "pionowe" = piętra ↔ piętra. Jeśli pytanie podaje numer normy z rodziny EN 50xxx, trzeba ją skojarzyć z segmentem, a nie wybierać odpowiedzi na podstawie samego brzmienia (np. "szkieletowe" jako pozornie bardziej zaawansowane).
