Norma zużycia betonu (np. 1,10 m³/m³) jest współczynnikiem, który uwzględnia, że w praktyce na wykonanie 1 m³ gotowej konstrukcji zwykle potrzeba nieco więcej mieszanki. Wynika to m.in. ze strat przy transporcie i układaniu, wypełnienia szalunków, tolerancji wymiarowych oraz warunków zagęszczania.
Krok 1: objętość geometryczna ławy
Z rysunku wynika przekrój prostokątny 1000 mm × 500 mm, czyli 1,0 m × 0,5 m. Długość ław to 20,0 m. Objętość geometryczna:
V = 1,0 m × 0,5 m × 20,0 m = 10,0 m³.
Krok 2: zastosowanie normy zużycia
Skoro norma wynosi 1,10 m³ betonu na 1 m³ elementu, to rzeczywiste zapotrzebowanie na mieszankę wynosi:
10,0 m³ × 1,10 = 11,0 m³.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 10,00 m³ odpowiada tylko objętości geometrycznej i pomija normę zużycia, czyli kluczowy element zadania.
- 20,00 m³ zwykle wynika z błędnego założenia, że przekrój ma 1,0 m² (np. 1,0 × 1,0) albo z pomylenia wymiarów i mechanicznego przyjęcia "1 m³ na 1 m" długości.
- 22,00 m³ może być skutkiem podwójnego naliczenia normy (np. 2 × 11) albo błędu w obliczeniu pola przekroju (np. 1,0 × 1,0 zamiast 1,0 × 0,5).
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z normą zużycia zawsze wykonaj dwa etapy: (1) policz objętość elementu z geometrii, (2) dopiero potem pomnóż przez normę/współczynnik. To ogranicza ryzyko pominięcia najważniejszego kroku.
