Przy dalekowzroczności (nadwzroczności) makijaż oka planuje się tak, aby zachować czytelność spojrzenia i nadać mu świeżości mimo obecności okularów. W praktyce oznacza to podkreślanie elementów, które "otwierają" oko i dodają blasku w strefie, gdzie najłatwiej pojawia się cień od oprawki oraz naturalne przygaszenie koloru skóry.
Dlatego poprawne jest rozwiązanie: "rozjaśnienia w kącikach wewnętrznych oka i mocnego tuszowania rzęs." Rozświetlenie wewnętrznych kącików (jasny cień, rozświetlacz, odpowiednio dobrany beż) daje efekt wypoczęcia oraz optycznie ułatwia "wejście" światła w okolice przy nasadzie nosa. Mocniejsze tuszowanie rzęs jest ważne, ponieważ rzęsy bywają mniej widoczne za szkłami i w cieniu oprawy; wyraźna linia rzęs i objętość pomagają zachować kontrast tęczówka–rzęsy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Rozjaśnienia w zewnętrznych kącikach oka i mocnego tuszowania rzęs." Rozświetlanie zewnętrznego kącika może zaburzać modelowanie (często zewnętrzny kącik buduje się raczej cieniem dla uniesienia i nadania głębi). Nie jest to typowy kierunek korekty przy makijażu okularowym nastawionym na świeżość w okolicy nasady nosa.
- "Rozjaśnienia w zewnętrznych kącikach oka i delikatnego tuszowania rzęs." Ten wariant łączy mniej korzystne miejsce rozświetlenia z dodatkowym ryzykiem "zniknięcia" rzęs. Delikatny tusz łatwo ginie optycznie za szkłami i nie daje wystarczającej definicji oka.
- "Rozjaśnienia w kącikach wewnętrznych oka i delikatnego tuszowania rzęs." Samo rozświetlenie wewnętrzne jest kierunkowo trafne, ale delikatne tuszowanie może być niewystarczające, jeśli celem jest zachowanie wyrazistości spojrzenia w okularach.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o makijaż przy wadach wzroku zwracaj uwagę na dwa elementy jednocześnie: gdzie dodać światło (zwykle wewnętrzny kącik i okolice przy linii wodnej w bezpiecznej formie) oraz jak utrzymać kontrast (rzęsy/linia rzęs), aby oko nie "ginęło" za oprawą.
