Pierwsze napełnianie nowo wykonanej instalacji wodociągowej, zwłaszcza gdy jest ona włączana do starego przyłącza, powinno odbywać się w sposób kontrolowany i możliwie łagodny. Dlatego właściwe jest napełnianie przy minimalnym ciśnieniu i minimalnym przepływie wody.
Takie postępowanie ma kilka praktycznych celów:
- Ograniczenie udaru hydraulicznego – szybkie otwarcie dopływu (duży przepływ) powoduje dynamiczne skoki ciśnienia, które mogą uszkodzić połączenia, armaturę i elementy instalacji.
- Lepsze odpowietrzenie – wolniejsze napełnianie ułatwia wypychanie powietrza z przewodów i ogranicza powstawanie korków powietrznych, hałasu oraz niestabilnej pracy instalacji.
- Mniejsze ryzyko zanieczyszczeń – w starym przyłączu mogą zalegać osady. Gwałtowny przepływ może je oderwać i wprowadzić do nowej instalacji, co zwiększa ryzyko zapchania filtrów i uszkodzeń armatury.
Odpowiedzi z maksymalnym przepływem są niepożądane, bo nasilają zjawiska dynamiczne i zwiększają ryzyko awarii w fazie rozruchu. Z kolei warianty z maksymalnym ciśnieniem nie są właściwą zasadą napełniania – napełnianie nie powinno polegać na "dobijaniu" parametrami, lecz na kontrolowanym dopuszczaniu wody i obserwacji szczelności oraz pracy odpowietrzeń. W praktyce instalator powinien napełniać etapami, kontrolować wypływ powietrza i reagować na objawy nieszczelności, zamiast dążyć do maksymalnych wartości parametrów już na starcie.
