Zagroda wiejska pełniąca funkcję agroturystyczną nie jest już wyłącznie przestrzenią podporządkowaną produkcji rolnej. Musi jednocześnie zachować cechy siedliska rolniczego (element "gospodarstwa") oraz zapewnić warunki wypoczynku charakterystyczne dla działki rekreacyjnej (element "turystyczny"). Z tego powodu kluczowe staje się rozszerzenie stref funkcjonalnych o te, które odpowiadają potrzebom gości.
Odpowiedź "rozszerzenie dotychczasowych stref zagrody m.in. o strefę rekreacyjną i strefę parkingową" jest trafna, ponieważ:
- strefa rekreacyjna zapewnia miejsce wypoczynku (np. ogród, miejsce na ognisko/grill, plac zabaw, teren do aktywności), czyli cechę typową dla działki rekreacyjnej,
- strefa parkingowa odpowiada na realną potrzebę turystów dojeżdżających samochodem; porządkuje ruch, poprawia bezpieczeństwo i komfort pobytu.
Pozostałe odpowiedzi nie realizują idei łączenia funkcji:
- "Rozszerzenie… o strefę inwentarsko-hodowlaną i strefę parkingową" wzmacnia część rolniczą, ale nie dodaje komponentu wypoczynkowego. Parkowanie samo w sobie nie tworzy rekreacji.
- "Rozszerzenie… o większą strefę działalności typowo rolniczej" przesuwa akcent wyłącznie w stronę produkcji, co nie odpowiada wymaganiom obiektu przyjmującego gości.
- "Utrzymanie układu strefowego… bez poszerzania" ignoruje zmianę funkcji zagrody; przy agroturystyce zwykle potrzebne są dodatkowe, wyodrębnione strefy związane z pobytem turystów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "funkcja agroturystyczna" i "cechy rekreacyjne", szukaj rozwiązań obejmujących infrastrukturę dla gości (wypoczynek, komunikacja, parkowanie), a nie tylko rozbudowę części gospodarczej.
