Hiperglikemia (podwyższony poziom glukozy we krwi) zwykle rozwija się stopniowo i prowadzi do odwodnienia organizmu oraz pogorszenia samopoczucia. Dlatego typowy obraz to wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu (organizm "próbuje" pozbywać się nadmiaru glukozy), a także zmęczenie i senność. Często współwystępują objawy związane z suchością: suchość skóry, czasem świąd oraz ogólne osłabienie.
Odpowiedź "zwiększone pragnienie, częste oddawanie moczu, zmęczenie, senność, suchość i świąd skóry" jest spójna z takim mechanizmem i odpowiada temu, co opiekun/ opiekunka może realnie zaobserwować u podopiecznego w warunkach domowych.
Pozostałe propozycje są mniej trafne:
- "drżenie rąk, senność, szybki puls lub kołatanie serca, nadmierna potliwość" kojarzy się częściej z hipoglikemią i reakcją stresową organizmu (objawy "adrenergiczne" jak poty i kołatanie serca). Uczniowie często mylą te dwa stany, bo oba mogą dawać osłabienie.
- "drgawki, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia oddechu i rytmu serca, silny niepokój" opisuje ciężkie, nieswoiste objawy, które mogą wystąpić w wielu stanach nagłych. Nie jest to typowy, podstawowy zestaw objawów służący do rozpoznawania hiperglikemii w codziennej opiece.
- "nudności, głód, pieczenie i mrowienie skóry oraz ust, niewyraźne widzenie, zaburzenia mowy" zawiera elementy, które mogą kierować myślenie w stronę innych problemów (np. zaburzeń neurologicznych) albo miesza dolegliwości o różnej przyczynie. W zadaniu jednokrotnego wyboru kluczowa jest identyfikacja najbardziej charakterystycznego zespołu.
Wskazówka egzaminacyjna: przy hiperglikemii szukaj triady: pragnienie + wielomocz + osłabienie/senność. Przy hipoglikemii częściej dominują poty, drżenie, kołatanie serca, silny głód i niepokój. W praktyce opiekun powinien obserwować objawy i niezwłocznie zgłaszać ich nasilenie osobom uprawnionym do decyzji medycznych.
