Stabilizator jest elementem przewodu wiertniczego, którego zadaniem jest przede wszystkim centrowanie zestawu w otworze, stabilizacja trajektorii wiercenia oraz ograniczanie drgań i "bicia" narzędzi. Żeby mógł spełniać te funkcje, jego średnica zewnętrzna musi być możliwie duża, ale jednocześnie nie może być równa średnicy otworu, bo zabrakłoby luzu potrzebnego do swobodnego obrotu i pracy w zmiennych warunkach (tolerancje, nierówności ścian otworu, zwierciny).
Dla świdra o średnicy 8½" (około 215,9 mm) dobór w praktyce opiera się na standardowych, znormalizowanych rozmiarach stabilizatorów, typowo o średnicy minimalnie mniejszej od średnicy świdra. Wśród typowych rozmiarów spotyka się wartości odpowiadające m.in. 8 3/8" (ok. 212,7 mm) lub 8 7/16" (ok. 214,3 mm). Odpowiedź 214,5 mm odpowiada rozmiarowi 8 7/16" z uwzględnieniem zaokrągleń i tolerancji, zachowując mały luz roboczy.
Pozostałe wartości są nieprawidłowe, ponieważ:
- 147,5 mm jest zdecydowanie za małe względem 8½" – taki stabilizator nie będzie skutecznie centrował przewodu i pogorszy kontrolę toru wiercenia.
- 309,5 mm oraz 443,0 mm są większe od średnicy otworu wykonywanego świdrem 8½" – fizycznie nie mogą pracować w takim otworze i wskazują na pomylenie rozmiarów lub brak kontroli jednostek.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach najpierw oceń rzęd wielkości (czy dana średnica może zmieścić się w otworze), a następnie wybierz rozmiar minimalnie mniejszy od średnicy świdra, zgodny ze standardowym stopniowaniem narzędzi.
