Faktura powinna zawierać dane, które pozwalają jednoznacznie zidentyfikować dokument oraz powiązać go z konkretną sprzedażą. Kluczowym elementem identyfikacyjnym jest kolejny numer faktury nadany w ramach jednej lub więcej serii. Bez numeru nie da się poprawnie odróżnić faktury od innych dokumentów w ewidencji, co utrudnia kontrolę obrotu, korekty oraz rozliczenia podatkowe.
Odpowiedź "Numer faktury" jest poprawna, bo numer jest wskazany jako element obowiązkowy faktury w przepisach dotyczących fakturowania (w kontekście podano, że wynika to z art. 106e ustawy o VAT – wymóg kolejnego numeru identyfikującego fakturę).
Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami" egzaminacyjnymi:
- "Wartość słownie" zwiększa czytelność dokumentu, ale jest elementem fakultatywnym. Brak zapisu słownego nie przekreśla ważności faktury.
- "Podpis sprzedawcy" może pojawiać się na wydrukach firmowych, jednak co do zasady nie stanowi warunku prawidłowości faktury VAT.
- "Podpis nabywcy" bywa wymagany na innych dokumentach (np. potwierdzeniach odbioru), ale faktura nie jest "ważna" dopiero po złożeniu podpisu przez kupującego.
W praktyce pracy sprzedawcy warto zapamiętać zasadę: najpierw identyfikacja dokumentu (numer), potem komplet danych transakcyjnych. Elementy ułatwiające obieg dokumentów (podpisy, dopiski) nie zastępują elementów obowiązkowych.
