Odwarstwienie (odspojenie) tynku od podłoża to wada polegająca na tym, że tynk nie jest trwale związany z podłożem (np. murem). W miejscu odspojenia między tynkiem a podłożem powstaje szczelina lub strefa o bardzo małej przyczepności.
Dlatego najbardziej charakterystycznym i praktycznym objawem odwarstwienia jest "głuchy" (pusty) odgłos podczas opukiwania. Dźwięk zmienia się, ponieważ odspojona warstwa nie przenosi drgań tak jak tynk dobrze przyczepiony; lokalnie zachowuje się jak cienka płyta nad pustką. W praktyce opukiwanie pozwala szybko zlokalizować obszary wymagające skucia i naprawy.
Pozostałe odpowiedzi opisują wady, które mogą występować niezależnie od odspojenia:
- Widoczne zgrubienie zwykle wiąże się z nierównym nałożeniem, nadmiarem zaprawy, lokalną naprawą lub błędem zacierania. Nie jest to pewny dowód utraty przyczepności.
- Widoczne pęknięcie może wynikać m.in. ze skurczu zaprawy, pracy podłoża, błędów technologicznych, zbyt szybkiego wysychania czy braku dylatacji. Pęknięcia nie muszą oznaczać, że tynk się odspoił.
- Łatwość zarysowania ostrzem wskazuje raczej na zbyt słabą, mało odporną powierzchnię (np. nieprawidłowe proporcje, złe dojrzewanie, zbyt wczesne zacieranie). To problem wytrzymałości/odporności, a nie bezpośrednio przyczepności do podłoża.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się diagnostyka odspojenia, szukaj objawu związanego z badaniem akustycznym (opukiwaniem), a nie tylko z wyglądem powierzchni.
