W stwardnieniu rozsianym (SM) dochodzi do rozsianych ognisk uszkodzenia w ośrodkowym układzie nerwowym, dlatego obraz kliniczny bywa wieloobjawowy i zmienny. Za charakterystyczne uznaje się współwystępowanie dolegliwości z różnych "układów funkcjonalnych": ruchu, czucia, widzenia i koordynacji.
Poprawna odpowiedź wskazuje typowy zestaw: osłabienie siły mięśni, zaburzenia czucia (np. przeczulica, bóle kończyn), zaburzenia chodu oraz zaburzenia widzenia. Dodatkowo pojawia się mowa skandowana, kojarzona z zajęciem struktur odpowiedzialnych za koordynację i płynność mowy (objawy móżdżkowe/dyzartria). Taka kombinacja jest spójna z klinicznym profilem SM.
Odpowiedź z elementami typu niedowład połowiczy może kojarzyć się bardziej z ostrymi incydentami naczyniowymi (np. udarem) lub innymi ogniskowymi uszkodzeniami mózgu; sama obecność osłabienia i drętwienia nie przesądza o SM, a "chód asymetryczny" nie jest typowym wyróżnikiem.
Odpowiedź opisująca bóle symetrycznych stawów, zwyrodnienie stawów, ograniczenie ruchomości dotyczy przede wszystkim narządu ruchu (reumatologia/ortopedia), a nie choroby demielinizacyjnej OUN. W SM dominują objawy neurologiczne (czucie, siła, koordynacja, widzenie), a nie obraz zwyrodnieniowy stawów.
Odpowiedź z jadłowstrętem psychicznym, utratą wagi i wyniszczeniem opisuje zaburzenia odżywiania i stan ogólny, które nie stanowią typowego, charakterystycznego zespołu objawów SM.
Wskazówka egzaminacyjna dla technika masażysty: przy podejrzeniu choroby neurologicznej zwracaj uwagę na połączenie zaburzeń czucia i siły z problemami koordynacji (chód) oraz wzroku. W praktyce gabinetu masażu ważne jest też ostrożne dawkowanie bodźców u osób z zaburzeniami czucia.
