Ruja u klaczy to okres, w którym samica jest gotowa do krycia i wykazuje charakterystyczne zmiany zachowania oraz objawy ze strony narządów płciowych. W praktyce hodowlanej rozpoznanie rui ma duże znaczenie, bo pozwala zaplanować stanówkę lub inseminację.
Odpowiedź "pocenie się." jest poprawna, ponieważ pocenie jest objawem nieswoistym. Może wynikać z wysiłku, stresu, bólu, przegrzania, reakcji na transport lub warunki środowiskowe. Samo w sobie nie stanowi typowego, rozrodczego wskaźnika rui i nie jest traktowane jako cecha charakterystyczna cyklu płciowego klaczy.
Pozostałe odpowiedzi opisują objawy uznawane za typowe dla rui:
- "odstawianie ogona." – klacz często unosi lub odsuwa ogon na bok, co ułatwia ekspozycję sromu; jest to zachowanie obserwowane podczas prezentowania rui, zwłaszcza w kontakcie z ogierem.
- ""błyskanie" sromem." – to klasyczny objaw rui u klaczy, polegający na rytmicznym "mruganiu" sromem i odsłanianiu łechtaczki; jest szczególnie widoczny w czasie prób z ogierem.
- "oddawanie niewielkich ilości moczu." – częste oddawanie małych porcji moczu (tzw. "sikanie na ogiera") bywa elementem zachowania rujowego i sygnalizuje zainteresowanie oraz gotowość do krycia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli wśród odpowiedzi pojawia się objaw ogólny (np. pocenie) obok objawów typowo rozrodczych (srom, ogon, mocz), zwykle to objaw ogólny jest "niepasujący". W praktyce zawsze warto łączyć obserwacje zachowania z próbą z ogierem i notatkami z cyklu, aby uniknąć pomyłek.
