Zespół Marcusa Gunna (Marcus Gunn jaw-winking syndrome) jest wrodzoną anomalią polegającą na nieprawidłowym "sprzężeniu" unerwienia między strukturami związanymi z ruchem żuchwy a mięśniem unoszącym powiekę górną. Klinicznie prowadzi to do ptozy, czyli opadnięcia powieki górnej, zwykle jednostronnej.
Najbardziej charakterystyczne jest to, że opadnięta powieka unosi się (jaw-wink) w trakcie ruchów żuchwy, takich jak otwieranie ust, żucie, ssanie czy przesuwanie żuchwy w bok. Dlatego odpowiedź "opadnięcie powieki górnej" jest prawidłowa: to podstawowy objaw, który ortoptystka może zauważyć już w obserwacji w spoczynku oraz podczas prostych prób czynnościowych z żuchwą.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do obrazu jaw-winking:
- "retrakcja gałki ocznej" dotyczy cofnięcia gałki ocznej i kojarzy się z innymi zespołami oczodołowymi lub ograniczeniami mechanicznymi, a nie z synkinezą powiekowo‑żuchwową.
- "zniesienie ruchu odwodzenia gałki ocznej" sugeruje zaburzenie pracy mięśnia prostego bocznego lub jego unerwienia, czyli problem z ruchomością oka, a nie z powieką.
- "ograniczenie ruchów pionowych gałki ocznej" również wskazuje na porażenia mięśni okoruchowych lub zaburzenia mechaniczne, a nie na typową ptozę z jaw-winking.
W praktyce ortoptycznej ważne jest także, aby nie mylić zespołu Marcusa Gunna z objawem źreniczym Marcusa Gunna (RAPD), który dotyczy nieprawidłowej reakcji źrenic na światło. W tym pytaniu chodzi jednak o jednostkę jaw-winking, a jej kluczowym objawem jest ptoza powieki górnej z jej unoszeniem w czasie ruchów żuchwy.
