KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 18.
Objętość mas ziemnych nasypu, którego rzut i przekrój przedstawiono na rysunkach wynosi
Ilustracja przedstawia rzut i przekrój nasypu ziemnego, co jest związane z obliczaniem objętości mas ziemnych w kontekście
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Objętość nasypu oblicza się na podstawie danych z rzutu i przekroju.
Najpierw wyznacza się pole przekroju (często jako sumę pól prostych figur, np. trapezu i trójkątów skarp), a następnie mnoży przez długość odcinka z rzutu. Konieczna jest kontrola jednostek i poprawne odczytanie wymiarów z obu rysunków.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu oblicza się objętość mas ziemnych nasypu na podstawie dwóch rysunków: rzutu (najczęściej daje długość odcinka lub szerokość w planie) oraz przekroju (daje kształt i wymiary poprzeczne nasypu).

1) Ustal pole przekroju poprzecznego
Przekrój nasypu bywa figurą złożoną. Najbezpieczniej rozbić go na proste figury (np. prostokąt i dwa trójkąty skarp) albo zastosować wzór na trapez, jeśli przekrój ma równoległe podstawy. Pole przekroju zapisuje się w m2.

2) Ustal wymiar "wzdłużny" z rzutu
Z rzutu odczytuje się zwykle długość odcinka, na którym nasyp ma taki przekrój (albo wymiary pozwalające wyznaczyć tę długość). Ten wymiar musi być w metrach.

3) Oblicz objętość
Gdy przekrój jest stały na długości, stosuje się zależność: V = P · L, gdzie P to pole przekroju (m2), a L to długość (m). Wynik otrzymuje się w m3. Jeśli zadanie przewiduje zmienność przekrojów na końcach, w praktyce używa się uśredniania pól (średnia arytmetyczna pól przekrojów) i mnożenia przez odległość, ale wtedy rysunki muszą podawać oba przekroje.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź "30 m3"?
Oznacza to, że po prawidłowym odczytaniu wymiarów z rzutu i przekroju oraz wykonaniu obliczeń (pole przekroju i mnożenie przez długość) otrzymuje się 30 m3.

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?

  • "20 m3" często wynika z pominięcia części przekroju (np. skarp) albo użycia zbyt małej długości z rzutu.
  • "40 m3" może pojawić się po przyjęciu zbyt dużego pola (np. potraktowanie przekroju jako pełnego prostokąta) albo po błędzie w przeniesieniu wymiaru.
  • "60 m3" bywa skutkiem błędu jednostek (np. cm jako m) lub podwojenia któregoś wymiaru (np. sumowanie szerokości z obu stron bez podstawy z rysunku).

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu sprawdź "zdrowy rozsądek" wyniku: typowe przekroje kilku m2 razy kilka–kilkanaście metrów dają dziesiątki m3. Jeśli wychodzą setki lub ułamki m3, najpierw skontroluj jednostki i odczyt z rysunku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej liczysz pole przekroju poprzecznego P (w m2) na podstawie przekroju, a potem mnożysz przez długość L odczytaną z rzutu: V = P · L. Jeśli przekrój jest złożony, rozbij go na prostokąty/trójkąty/trapezy i zsumuj pola.
Rzut to widok "z góry" (plan). W takich zadaniach zwykle pozwala odczytać długość odcinka nasypu, jego przebieg lub wymiary w planie. Te dane są potrzebne, aby po obliczeniu pola przekroju przeliczyć je na objętość w m3.
Przekrój pokazuje kształt nasypu "w pionie" (np. szerokość korony, wysokość, skarpy). Z przekroju odczytujesz wymiary do policzenia pola figury przekroju. Dopiero to pole (m2) połączone z długością z rzutu daje objętość (m3).
Najprościej rozbić przekrój na część środkową (np. prostokąt) oraz boczne części skarp (często trójkąty lub trapezy). Liczysz pola tych figur i sumujesz. Taka metoda zmniejsza ryzyko pominięcia fragmentu przekroju i ułatwia kontrolę rachunków.
Na rysunkach wymiary mogą być podane w różnych jednostkach (np. cm lub mm), a wynik ma wyjść w m3. Jeśli nie zamienisz wszystkiego na metry przed obliczeniami, objętość będzie zawyżona lub zaniżona nawet 100 lub 1000 razy. Zawsze zapisuj jednostki przy każdym etapie.
Tak, gdy przekrój jest stały na całej długości. Gdy przekrój zmienia się na końcach, w praktyce stosuje się uśrednianie pól przekrojów (np. średnia arytmetyczna) i mnożenie przez odległość. Wtedy rysunki muszą dostarczyć danych dla co najmniej dwóch przekrojów.
Zrób szybkie oszacowanie: jeśli pole przekroju ma kilka m2, a długość kilkanaście metrów, wynik powinien być rzędu kilkudziesięciu m3. Wynik bardzo mały lub bardzo duży zwykle oznacza błąd w jednostkach albo w odczycie wymiaru z rzutu/przekroju.
Najczęściej: pominięcie skarp, potraktowanie przekroju jako prostokąta mimo złożonego kształtu, pomylenie długości z rzutu z szerokością z przekroju oraz brak zamiany jednostek na metry. Pomaga rozpisanie danych w tabelce: wymiary → jednostki → pola → objętość.
W obmiarze i przedmiarze robót ziemnych standardowo stosuje się m3 (objętość). Tony pojawiają się przy rozliczeniach transportu lub materiałów, ale wtedy trzeba znać gęstość lub wskaźniki zagęszczenia. W typowych zadaniach egzaminacyjnych podstawą jest m3.
Ćwicz: (1) pola figur (trójkąt, trapez), (2) rozbijanie przekroju na proste elementy, (3) zamianę jednostek, (4) kontrolę wyniku przez oszacowanie. Rozwiązuj zadania z rysunkami i zapisuj pełny tok obliczeń, żeby nie gubić wymiarów.
info

Statystycznie 53% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Konieczna jest kontrola jednostek i poprawne odczytanie wymiarów z obu rysunków."

Źródła:

  • Warunki techniczne wykonania i odbioru robót budowlanych – część dotycząca robót ziemnych (obmiar robót w m3); wydawnictwa branżowe/ITB – wymaga sprawdzenia konkretnego wydania w bibliotece szkolnej
  • Katalogi Nakładów Rzeczowych KNR – roboty ziemne (pozycje rozliczeniowe w m3, zasady obmiaru); właściwy tom i wydanie do weryfikacji w dokumentacji dydaktycznej

Materiały:

  • Podręczniki do robót ziemnych i podstaw kosztorysowania w budownictwie (działy: obmiar i kubatura)
  • Ćwiczenia z geometrii praktycznej: pola figur i objętości graniastosłupów/brył złożonych
  • Materiały szkolne z rysunku budowlanego: rzut i przekrój (interpretacja wymiarów)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego