W obliczeniach robót ziemnych w architekturze krajobrazu często stosuje się metodę siatki kwadratów. Polega ona na podziale obszaru na regularne kwadraty (oczka siatki), a następnie oszacowaniu objętości nasypu/wykopu w każdym oczku i zsumowaniu wyników.
1) Pole pojedynczego oczka
Bok siatki ma 10 m, więc pole jednego kwadratu wynosi: 10 m × 10 m = 100 m². To pole jest stałe dla każdego pełnego oczka.
2) Średnia miąższość w oczku
Dla każdego oczka wyznacza się średnią miąższość (średnią wysokość nasypu) na podstawie wartości w jego wierzchołkach (np. z rzędnych/odczytów przedstawionych na rysunku). Typowo przyjmuje się średnią arytmetyczną z czterech punktów narożnych danego oczka.
3) Objętość z oczka i suma całkowita
Objętość dla oczka liczy się jako: Voczka = hśr · P. Następnie wykonuje się sumę po wszystkich oczkach (lub częściach oczek, jeśli obszar jest nieregularny) zgodnie z tym, jak przedstawiono to w zadaniu.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "2,4 m³"?
Po zastosowaniu powyższego schematu (pole 100 m² dla oczka 10 m oraz średnie miąższości wyznaczone z danych w węzłach siatki) suma objętości ze wszystkich rozpatrywanych pól daje 2,4 m³.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1,2 m³" zwykle wynika z pominięcia części oczek lub z błędnego uśredniania (np. przyjęcia połowy wymaganej miąższości).
- "3,6 m³" często jest skutkiem dodania/odjęcia wartości w węzłach bez policzenia średniej dla oczka albo przyjęcia niewłaściwej liczby oczek w obszarze.
- "4,8 m³" bywa efektem podwojenia wyniku przez pomylenie pola oczka (np. zsumowanie jak dla dwóch warstw lub nieuwzględnienie, że liczymy tylko nasyp, a nie nasyp i wykop razem).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj dwa kroki kontrolne: (a) pole oczka w m², (b) jednostki końcowe w m³. Jeśli gdzieś "zniknie" m², prawdopodobnie popełniono błąd.
